Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η γόνιμη αξιοποίηση των αρχών της Διδακτικής της Ιστορίας κατά την εκπαιδευτική πράξη, μέσα από το πρίσμα της Δημόσιας Ιστορίας, αλλά και η εφαρμογή τους μέσω του σχεδιασμού ενός δομημένου στις αρχές της διαφοροποιημένης διδασκαλίας εκπαιδευτικού σεναρίου, που αφορά το συνολικό έργο του Ιωάννη Καποδίστρια.  Συγκεκριμένα, στο θεωρητικό μέρος αναλύεται πώς μέσα στο πλαίσιο της σύγχρονης σχολικής πραγματικότητας, μπορούν να αξιοποιηθούν εντός της σχολικής τάξης τα εργαλεία και οι μέθοδοι του δημόσιου ιστορικού, σταθερά συντεταγμένες με τα προτάγματα της σύγχρονης Διδακτικής και Παιδαγωγικής Επιστήμης. Ο στόχος είναι να κερδηθεί η ενεργητική συμμετοχή του μαθητικού κοινού και να διασφαλιστεί η ανάπτυξη ανώτερων νοητικών δεξιοτήτων στους/στις μαθητές/μαθήτριες, με απώτερη συνέπεια την καλλιέργεια σύνθετων και πολυδιάστατων γνωστικών και μεταγνωστικών ικανοτήτων, αυτών της ιστορικής σκέψης, της ιστορικής συνείδησης και της ιστορικής ενσυναίσθησης.

Στο πρακτικό μέρος, οργανώνεται ένα εκπαιδευτικό σενάριο, στο οποίο οι μαθητές και οι μαθήτριες επιχειρούν ως δημόσιοι ιστορικοί και ιχνηλάτες να διατυπώσουν και να παρουσιάσουν τα τεκμηριωμένα τους συμπεράσματα κατόπιν έρευνας και ανάλυσης των διαθέσιμων γραπτών και παραστατικών πηγών, φυσικών ή ψηφιοποιημένων. Κεντρική επιλογή του σεναρίου αποτελεί η ανάληψη του ρόλου των ιστορικών της Δημόσιας Ιστορίας από πλευράς των μαθητών και μαθητριών, που θα συνδυάσουν την κριτική ανάλυση και επεξεργασία των δημόσιων αναπαραστάσεων του παρελθόντος, όπως αυτές εμφανίζονται στην τέχνη, στο διαδίκτυο, στον κινηματογράφο και στη Λογοτεχνία, με την παραγωγή πρωτότυπου ιστορικού υλικού (Podcast, Grapic Novel, συνέντευξη, δραματοποίηση). Το υλικό αυτό θα παρουσιαστεί και εκτός του πλαισίου της σχολικής αίθουσας, αφενός με την ψηφιακή ανάρτησή του στο διαδίκτυο και αφετέρου με την ζωντανή παρουσίασή του σε ανοιχτές εκδηλώσεις της τοπικής κοινωνίας.

Το σενάριο, εμπλουτισμένο με την αίσθηση του μυστηρίου μέσω τεσσάρων Φακέλων Έρευνας που θα επεξεργαστούν πέντε ομάδες με τη μορφή Αποστολών, αξιοποιεί ως ίχνη επίσημα και ιδιωτικά έγγραφα, χάρτες και λογοτεχνικά έργα, προκειμένου να εξάψει την περιέργεια των παιδιών. Ταυτόχρονα, δομείται στις αρχές της διαφοροποιημένης διδασκαλίας και προκρίνει την ομαδοσυνεργατική και ανακαλυπτική μάθηση μέσω ενεργητικής συμμετοχής. Έτσι, καθίσταται εφικτή η προσέγγιση των δραστηριοτήτων που ενθαρρύνουν την ιστορική σκέψη, καλλιεργούν την  ιστορική συνείδηση και προάγουν την ιστορική ενσυναίσθηση με τρόπο που να ανταποκρίνονται στο γνωστικό υπόβαθρο, το μαθησιακό προφίλ και τα ιδιαίτερα ταλέντα των μαθητών/μαθητριών.

Στην εργασία εξαίρεται η σημασία της σχέσης ανάμεσα στις σύγχρονες προσεγγίσεις της Διδακτικής της Ιστορίας και στην εφαρμογή τους στη σχολική τάξη. Συγχρόνως, προτείνεται ένα παιδαγωγικό πλαίσιο που επιχειρεί να ανταποκριθεί στο θεμελιώδη στόχο της ιστορικοδιδακτικής πράξης· η ανάπτυξη ιστορικά εγγράμματων και ενεργών πολιτών συνιστά την πρωταρχική επιδίωξη της τρέχουσας εκπαιδευτικής πραγματικότητας.

The present paper attempts the productive utilization of the fundamentals of History Didactics during educational practice, through the lens of Public History, as well as their operationalization through the design of an educational scenario which is structured on the core pillars of Differentiated Instruction, regarding the overall work of Ioannis Kapodistrias. Specifically, in  the theoretical part is being analysed how the tools and methods of the public historian can be utilized within the classroom environment of contemporary school reality, firmly aligned with the mandates of modern Didactics and Educational Science. The primary objective is to secure the active participation of the student body and ensure the development of higher-order thinking skills in students, thereby leading to the cultivation of complex and multidimensional cognitive and metacognitive abilities, namely historical thinking, historical consciousness and historical empathy.

In the practical part, an educational scenario is organized in which students act like public historians and trackers to formulate and present their evidence-based conclusions following research and analysis of available written and visual sources, either physical or digitized. A core element of the scenario involves students assuming the role of public historians, combining the critical analysis and evaluation of public representations of the past—as found in art, the internet, cinema, and literature—with the production of original historical content (podcasts, graphic novels, interviews, dramatizations). This material will also be presented beyond the confines of the school classroom, both through digital publication online and live presentations at open events within the local community.

The scenario, enriched with the sense of mystery through four Investigation Files which are going to be processed by five groups dealing them as Missions, utilizes official and private documents, maps and literary works as traces in order to spark children’s curiosity. At the same time, it is structured on the principles of Differentiated Instruction and promotes collaborative and discovery learning through active participation. Consequently, approaching activities that encourage historical thinking, cultivate historical consciousness and enhance historical empathy become achievable, in a way that responds to the cognitive background, learning profile and individual talents of the students.

In this paper it is highlighted the significance of the relation between contemporary approaches to History Didactics and their implementation in the classroom, proposing a pedagogical framework that attempts to meet the frundamental goal of historical-didactic practice. The development of historically literate and active citizens constitutes the primary pursuit of the current educational reality.