Η παρούσα πτυχιακή εργασία πραγματεύεται τις σύγχρονες αναλυτικές τεχνικές για τον προσδιορισμό των αντηλιακών φίλτρων σε καλλυντικά προϊόντα. Η αυξανόμενη έκθεση στην υπεριώδη (UV) ακτινοβολία καθιστά τα αντηλιακά απαραίτητα για την προστασία του δέρματος από οξείες και χρόνιες βλάβες, συμπεριλαμβανομένης της φωτογήρανσης και της καρκινογένεσης. Ωστόσο, η πολυπλοκότητα της καλλυντικής μήτρας, όπως είναι τα λιπίδια, κεριά και οι γαλακτωματοποιητές, προκαλεί έντονα φαινόμενα παρεμπόδισης (matrix effect), καθιστώντας τον ποιοτικό και ποσοτικό έλεγχο ιδιαίτερα απαιτητικό.

Στην εργασία αναλύονται οι προκλήσεις της προετοιμασίας δείγματος, τονίζοντας τη μετάβαση από τις παραδοσιακές μεθόδους σε σύγχρονες τεχνικές μικροεκχύλισης, για παράδειγμα QuEChERS, μ-MSPD, MSPE, για τα οργανικά φίλτρα, και στην υποβοηθούμενη από μικροκύματα χώνευση για τα ανόργανα φίλτρα (TiO2, ZnO). Παράλληλα, εξετάζονται εκτενώς οι ενόργανες τεχνικές διαχωρισμού και ανίχνευσης. Η υγρή χρωματογραφία (HPLC, LC-MS/MS) κυριαρχεί στην ανάλυση των οργανικών ενώσεων, ενώ η ατομική φασματοσκοπία (ICP-OES, ICP-MS) αποτελεί μονόδρομο για τον προσδιορισμό των ανόργανων νανοσωματιδίων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις αρχές της πράσινης αναλυτικής χημείας (GAC), παρουσιάζοντας φιλικές προς το περιβάλλον εναλλακτικές τεχνικές, όπως η χρωματογραφία υπερκρίσιμου ρευστού (SFC), η τριχοειδής ηλεκτροφόρηση (CE) και άμεσες φασματοσκοπικές ή ηλεκτροχημικές μέθοδοι (Raman, FT-IR, βολταμετρία) που ελαχιστοποιούν την κατανάλωση τοξικών διαλυτών. Επιπλέον, αναλύονται οι απαιτήσεις επικύρωσης των αναλυτικών μεθόδων σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές, διασφαλίζοντας την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων μέσω παραμέτρων όπως η εκλεκτικότητα, η ακρίβεια και η ανάκτηση.

Συμπερασματικά, η συνεχής εξέλιξη των αναλυτικών τεχνικών και η στροφή προς περισσότερο οικολογικές μεθοδολογίες αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη διασφάλιση της νομικής συμμόρφωσης των καλλυντικών, την προστασία του περιβάλλοντος και, πρωτίστως, τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας.

This thesis discusses modern analytical approaches for the determination of ultraviolet (UV) filters in cosmetic products. Increasing exposure to UV radiation makes sunscreens essential for protecting the skin from acute and chronic damage, including photoaging and carcinogenesis. However, the complexity of the cosmetic matrix (lipids, waxes, emulsifiers) causes strong matrix effects, making qualitative and quantitative control particularly challenging.

The study analyzes the challenges of sample preparation, highlighting the transition from traditional methods to modern microextraction techniques (e.g., QuEChERS, μ-MSPD, MSPE) for organic filters, and microwave-assisted digestion for inorganic filters (TiO2, ZnO). Simultaneously, instrumental separation and detection techniques are extensively examined. Liquid Chromatography (HPLC, LC-MS/MS) dominates the analysis of organic compounds, while Atomic Spectroscopy (ICP-OES, ICP-MS) is the definitive approach for determining inorganic nanoparticles.

Special emphasis is placed on the principles of Green Analytical Chemistry (GAC), presenting environmentally friendly alternative techniques, such as supercritical fluid chromatography (SFC), capillary electrophoresis (CE), and direct spectroscopic or electrochemical methods (Raman, FT-IR, voltammetry) that minimize the consumption of toxic solvents. Furthermore, the validation requirements of analytical methods are analyzed in accordance with international guidelines (ICH, Eurachem), ensuring the reliability of the results through parameters such as selectivity, precision, and recovery.

In conclusion, the continuous evolution of analytical techniques and the shift towards more eco-friendly methodologies are critical factors for ensuring the legal compliance of cosmetics, protecting the environment, and, primarily, safeguarding public health.