Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά, σε θεωρητικό επίπεδο, τον τρόπο με τον οποίο οι δευτερεύοντες κινηματογραφικοί χαρακτήρες μπορούν να αξιοποιηθούν ως εργαλείο δημιουργικής γραφής στο μάθημα της Λογοτεχνίας στο Γυμνάσιο. Αφετηρία της αποτελεί η παραδοχή ότι η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος μοιράζονται κοινό αφηγηματικό υπόβαθρο, γεγονός που καθιστά δυνατή τη διαμεσική τους προσέγγιση στη διδακτική πράξη. Μέσα από τη βιβλιογραφική επισκόπηση των θεωριών της αφήγησης και του χαρακτήρα στα δύο μέσα, η εργασία αναδεικνύει ότι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δε συνιστούν περιφερειακά στοιχεία της πλοκής, αλλά αναγκαίους αφηγηματικούς μηχανισμούς, των οποίων η ημιανεπτυγμένη και υπαινικτική φύση δημιουργεί αφηγηματικά κενά, αξιοποιήσιμα δημιουργικά από τους μαθητές και τις μαθήτριες. Με βάση τις θεωρητικές αυτές διαπιστώσεις σχεδιάζεται μια διδακτική πρόταση για την Α΄ Γυμνασίου, η οποία οργανώνεται γύρω από τρεις αρχετυπικούς τύπους δευτερευόντων χαρακτήρων - τον μέντορα, τον αντίπαλο και τον βοηθό - και αντιστοιχίζει σε κάθε τύπο ένα ζεύγος κινηματογραφικής ταινίας και λογοτεχνικού κειμένου. Η πορεία της διδασκαλίας, που στηρίζεται στις αρχές της συνεργατικής και διερευνητικής μάθησης και στις σύγχρονες αναγνωστικές θεωρίες, οδηγεί τους μαθητές και τις μαθήτριες από τη θέαση και την ανάγνωση στη σύγκριση και, τελικά, στην παραγωγή πρωτότυπου λόγου. Η πρόταση εναρμονίζεται με το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών Λογοτεχνίας (ΙΕΠ, 2022) και αξιοποιεί το ισχύον σχολικό εγχειρίδιο. Τα συμπεράσματα της διδακτικής πρότασης είναι θεωρητικά και χρήζουν εμπειρικής επιβεβαίωσης, καθώς δεν εφαρμόστηκε στην τάξη, ωστόσο, αναδεικνύεται ότι η εστίαση στους δευτερεύοντες και όχι στους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες αποτελεί γόνιμη διδακτική επιλογή, που μετατρέπει τη δημιουργική γραφή σε αυθεντικό εργαλείο ερμηνείας και παραγωγής νοήματος.

This thesis investigates, at a theoretical level, the way in which secondary film characters can be employed as a tool for creative writing in the Literature course at the Gymnasium level. Its starting point is the premise that literature and cinema share a common narrative foundation, a fact that makes an intermedial approach to them possible within teaching practice. Through a review of the literature on theories of narrative and character in the two media, the study "highlights" that secondary characters do not constitute peripheral elements of the plot but rather necessary narrative mechanisms, whose semi developed and suggestive nature creates narrative gaps that students can creatively exploit. On the basis of these theoretical findings, a teaching proposal is designed for the first grade of the Gymnasium, organized around three archetypal types of secondary characters - the mentor, the antagonist, and the helper - with each type matched to a pairing of a film and a literary text. The teaching sequence, grounded in the principles of collaborative and inquiry based learning and in contemporary theories of reading, leads students from viewing and reading to comparison and, ultimately, to the production of original writing. The proposal aligns with the New Literature Curriculum (2022) and makes use of the current school textbook. The conclusions of the teaching proposal are theoretical and require empirical confirmation, since it was not implemented in the classroom; nevertheless, it emerges that focusing on secondary characters rather than on protagonists constitutes a fruitful didactic choice, one that transforms creative writing into an authentic tool for interpretation and meaning making.