Η παρούσα συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η ηλεκτρονική μάθηση συμβάλλει στην εκπαιδευτική ένταξη προσφύγων μαθητών και μαθητριών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η ένταξη προσεγγίζεται ως μια πολυδιάστατη διαδικασία που περιλαμβάνει την πρόσβαση, τη συμμετοχή, την αίσθηση του ανήκειν και την άρση των εμποδίων που περιορίζουν τη μάθηση. Ακολουθώντας το πρωτόκολλο PRISMA 2020, πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων ERIC, Scopus και Google Scholar για την περίοδο 2017–2026, με σαφώς καθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Μετά την αφαίρεση διπλοεγγραφών και τη διαδικασία ελέγχου τίτλου, περίληψης και πλήρους κειμένου, έξι μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια και συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Η αξιολόγηση της ποιότητάς τους πραγματοποιήθηκε με το Εργαλείο Αξιολόγησης Μικτών Μεθόδων (Mixed Methods Appraisal Tool–MMAT), με όλες τις μελέτες να χαρακτηρίζονται υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ηλεκτρονική μάθηση μπορεί να λειτουργήσει ως σημαντικός μηχανισμός υποστήριξης της εκπαιδευτικής ένταξης προσφύγων μαθητών και μαθητριών, προσφέροντας ευελιξία, πρόσβαση σε πολυτροπικό υλικό και δυνατότητες εξατομικευμένης μάθησης. Παράλληλα, αναδεικνύονται σημαντικοί ανασταλτικοί παράγοντες, όπως ο περιορισμένος τεχνολογικός εξοπλισμός, η ασταθής πρόσβαση στο διαδίκτυο, οι γλωσσικές και πολιτισμικές δυσκολίες, καθώς και ο ανεπαρκής ψηφιακός γραμματισμός μαθητών/μαθητριών και οικογενειών. Οι εμπειρίες των μαθητών και των μαθητριών καταδεικνύουν ότι η συμμετοχή σε ψηφιακά περιβάλλοντα μάθησης επηρεάζεται από ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, την ποιότητα της παιδαγωγικής υποστήριξης και τη διαθεσιμότητα κατάλληλων ψηφιακών εργαλείων.

Η σύνθεση των ευρημάτων υπογραμμίζει ότι η ηλεκτρονική μάθηση μπορεί να ενισχύσει την εκπαιδευτική ένταξη, υπό την προϋπόθεση ότι συνοδεύεται από επαρκείς υποδομές, παιδαγωγικά κατάλληλο σχεδιασμό και θεσμική υποστήριξη. Ωστόσο, ο μικρός αριθμός διαθέσιμων μελετών και η ετερογένεια των μεθοδολογικών προσεγγίσεων αποτελούν σημαντικούς περιορισμούς. Συμπερασματικά, απαιτείται περαιτέρω έρευνα με εστίαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και στις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών προσφυγικού υπόβαθρου, ώστε να διαμορφωθούν αποτελεσματικές και βιώσιμες ψηφιακές παρεμβάσεις.

This systematic literature review examines how e‑learning contributes to the educational inclusion of refugee students in primary education. Educational inclusion is conceptualized as a multidimensional process encompassing access, participation, sense of belonging, and the removal of learning barriers. Following the PRISMA 2020 protocol, a systematic search was conducted in ERIC, Scopus, and Google Scholar for the period 2017–2026, using predefined inclusion and exclusion criteria. After removing duplicates and screening titles, abstracts, and full texts, six studies met the eligibility criteria and were included in the final synthesis. Their methodological quality was assessed using the Mixed Methods Appraisal Tool (MMAT), with all studies rated as high quality.

The findings indicate that e‑learning can serve as a significant mechanism for supporting the educational inclusion of refugee students by providing flexibility, access to multimodal learning resources, and opportunities for individualized learning pathways. At the same time, several barriers were identified, including limited technological equipment, unstable internet connectivity, linguistic and cultural challenges, and insufficient digital literacy among students and their families. The reviewed studies highlight that students’ experiences in digital learning environments are shaped by psychosocial factors, the quality of pedagogical support, and the availability of appropriate digital tools.

The synthesis of evidence suggests that e‑learning can enhance educational inclusion when supported by adequate infrastructure, pedagogically sound design, and institutional commitment. However, the small number of available studies and the heterogeneity of methodological approaches constitute important limitations. The review concludes that further research is needed, particularly focusing on primary education and the specific needs of refugee children, in order to develop effective and sustainable digital learning interventions.