Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στη διάλεκτο, τη γλωσσική ποικιλότητα και τη γυναικεία φωνή στη νεοελληνική λογοτεχνία, με έμφαση στον τρόπο με τον οποίο οι γλωσσικές επιλογές συνδέονται με ζητήματα ταυτότητας, ιδεολογίας, φύλου και κοινωνικής αναπαράστασης. Η έρευνα προσεγγίζει τη διάλεκτο όχι ως απλό υφολογικό ή ηθογραφικό στοιχείο, αλλά ως κοινωνικά φορτισμένο μηχανισμό που μπορεί να δηλώνει τόπο, τάξη, μνήμη, εθνική ταυτότητα, έμφυλη θέση και πολιτισμική εμπειρία. Μέσα από τη μελέτη επιλεγμένων λογοτεχνικών κειμένων από τον 19ο αιώνα, αναδεικνύονται διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους η γυναικεία φωνή άλλοτε διεκδικεί χώρο έκφρασης και άλλοτε περιορίζεται από πατριαρχικά ή κοινωνικά αφηγηματικά πλαίσια. Η εργασία αξιοποιεί θεωρητικά εργαλεία από την κοινωνιογλωσσολογία, τη φεμινιστική γλωσσολογία, την Κριτική Ανάλυση Λόγου και τον κριτικό γραμματισμό, προκειμένου να ερμηνεύσει τη διάλεκτο ως πεδίο διαπραγμάτευσης εξουσίας και ταυτότητας. Παράλληλα, εξετάζεται η διδακτική αξιοποίηση των λογοτεχνικών κειμένων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με στόχο την καλλιέργεια κριτικής γλωσσικής επίγνωσης, την αναγνώριση έμφυλων στερεοτύπων και την αποδοχή της γλωσσικής ποικιλότητας ως ισότιμου πολιτισμικού πόρου. Η εργασία δείχνει ότι η διάλεκτος στη νεοελληνική λογοτεχνία λειτουργεί αμφίσημα: μπορεί να ενδυναμώνει τη γυναικεία φωνή, προσφέροντάς της αυθεντικότητα και βιωματική πυκνότητα, αλλά μπορεί και να τη θέτει στο περιθώριο, όταν εντάσσεται σε λόγους κοινωνικής υποτίμησης ή εξωτερικής αναπαράστασης.

This study examines the relationship between dialect, linguistic variation and female voice in Modern Greek literature, focusing on the ways in which linguistic choices are connected with identity, ideology, gender and social representation. Dialect is approached not merely as a stylistic or ethnographic feature, but as a socially charged mechanism that may index place, class, memory, national identity, gendered position and cultural experience. Through the analysis of selected literary texts from the nineteenth century, the study highlights different ways in which female voice either claims a space of expression or is constrained by patriarchal, socially consstructed narrative frameworks. The research draws on sociolinguistics, feminist linguistics, Critical Discourse Analysis and critical literacy in order to interpret dialect as a field where power and identity are negotiated. In addition, it examines the didactic use of literary texts in Secondary Education, aiming to cultivate critical language awareness, identify gender stereotypes and promote the acceptance of linguistic variation as an equal cultural resource. The findings suggest that dialect in Modern Greek literature has an ambivalent function: it may empower female voice by offering authenticity, emotional depth and experiential density, yet it may also marginalize it when it is embedded in discourses of social devaluation or external representation.