Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία στον Αθλητισμό: Η συλλογική ιδιοκτησία ως εναλλακτικό μοντέλο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο

Social and Solidarity Economy in Sports: Collective Ownership as an Alternative Model in Professional Footbal (english)

  1. MSc thesis
  2. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΠΑΓΔΑΤΟΓΛΟΥ
  3. Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΟ)
  4. 18 July 2026
  5. Ελληνικά
  6. 93
  7. Αχιλλέας Μπάρλας
  8. Αχιλλέας Μπάρλας Αχιλλέας Κοντογεώργος
  9. Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΟ), Συλλογική Ιδιοκτησία, Ομόνοια 29ης Μαΐου, Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο, Ταυτότητα Αντίστασης, Ταυτότητα Έργου.
  10. Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών ΚΑΟ
  11. 1
  12. 22
  13. 28
  14. Πίνακες (27)
    • Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το μοντέλο της συλλογικής ιδιοκτησίας (collective/fan ownership) στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ως εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που πηγάζει από τις αρχές της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΟ). Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί η διερεύνηση του αθλήματος ως πεδίου διεκδίκησης των Κοινών και εναλλακτικής κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης, σε αντιδιαστολή με το κυρίαρχο εμπορευματοποιημένο μοντέλο. Μεθοδολογικά, η έρευνα υιοθετεί μια μικτή προσέγγιση. Αρχικά, πραγματοποιείται ανασκόπηση και μελέτη σύγχρονων διεθνών περιπτώσεων ριζοσπαστικής αθλητικής διακυβέρνησης (Amedspor στην Τουρκία, ΑΛΣ Ομόνοια 29ης Μαΐου στην Κύπρο). Στο δεύτερο μέρος, η εργασία ολοκληρώνεται με ποσοτική εμπειρική έρευνα μέσω δομημένου ερωτηματολογίου σε δείγμα 105 ατόμων (με κυρίαρχη την εκπροσώπηση εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης). Η ανάλυση των δεδομένων βασίζεται στις αρχές της Θεωρίας της Σχεδιασμένης Συμπεριφοράς (ΘΣΣ), εξετάζοντας πώς η Στάση, οι Υποκειμενικοί Κανόνες και ο Αντιλαμβανόμενος Έλεγχος των πολιτών επηρεάζουν την Πρόθεση υποστήριξης και την πρακτική τους δέσμευση απέναντι σε εγχειρήματα ΚΑΟ στον αθλητισμό. Τα εμπειρικά δεδομένα αποκαλύπτουν δομική κρίση αξιοπιστίας του υφιστάμενου εμπορικού μοντέλου, με το 99% του δείγματος να δηλώνει μηδενική έως ελάχιστη εμπιστοσύνη στις διοικήσεις των Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (ΠΑΕ), αναγνωρίζοντας παράλληλα τον ασφυκτικό έλεγχο από μεγαλοεπενδυτές. Στον αντίποδα, το μοντέλο της ΚΑΟ αντιμετωπίζεται θετικά, ενώ η πλειοψηφία (64,7%) θεωρεί εφικτή την ανάπτυξη της συλλογικής ιδιοκτησίας στον επαγγελματικό αθλητισμό, αποδίδοντάς της πλεονεκτήματα όπως η διασφάλιση της τοπικής ταυτότητας και ο εκδημοκρατισμός. Ωστόσο, εντοπίζεται σημαντικό γνωστικό έλλειμμα, καθώς το 72,4% αδυνατεί να κατονομάσει αντίστοιχα διεθνή παραδείγματα. Παράλληλα, αναδύεται μια σαφής αντίφαση μεταξύ ιδεολογικής αποδοχής και πρακτικής δέσμευσης: ενώ το 65,7% προτίθεται να υποστήριξει μια ομάδα συλλογικής ιδιοκτησίας, η πρόθεση για καταβολή ετήσιας συνδρομής υποχωρεί στο 43,8%, γεγονός που συνδέεται στατιστικά με τη χαμηλή εμπιστοσύνη στις διοικητικές ικανότητες των ίδιων των φιλάθλων. Συμπερασματικά, η μετάβαση των αθλητικών εγχειρημάτων από την «ταυτότητα αντίστασης» σε μια δυναμική «ταυτότητα προβολής/έργου» (κατά Castells) απαιτεί συστηματική ενημέρωση της κοινής γνώμης, καθώς και ριζική αναθεώρηση του νομικού και φορολογικού πλαισίου των ΠΑΕ.
    • This thesis examines the model of collective/fan ownership in professional football as an alternative governance approach stemming from the principles of the Social and Solidarity Economy (SSE). The central research question explores whether sport can be reclaimed from below as a contested socio-political space and a field for asserting the Commons, challenging the dominant commercialized corporate model. Methodologically, the study adopts a mixed-methods design. It combines a qualitative case study analysis of radical sports governance (Amedspor in Turkey, ALS Omonoia 29th May in Cyprus) with quantitative empirical research conducted via a structured questionnaire distributed to a sample of 105 individuals (primarily secondary education teachers). Data analysis is theoretically grounded in the Theory of Planned Behavior (TPB), evaluating how respondents' Attitudes, Subjective Norms, and Perceived Behavioral Control shape their Behavioral Intention to support and financially commit to SSE sports enterprises. The empirical findings reveal a structural credibility crisis within the existing commercial model, with 99% of the sample declaring zero to minimal trust in the boards of Football Public Limited Companies (PAEs), while recognizing the suffocating control exerted by corporate mega-investors. Conversely, SSE principles are viewed highly favorably; 64,7% of the respondents consider the development of collective ownership in professional sports feasible, citing key advantages such as the preservation of local identity and organizational democratization. However, a significant knowledge gap is identified, as 72.4% of the participants are unable to name international examples of fan-owned clubs. Furthermore, a clear contradiction emerges between ideological acceptance and practical commitment: while 65.7% state an intention to support a democratically run team, the willingness to pay an annual membership fee drops to 43.8%, a variance statistically linked to low trust in the administrative capabilities of fans themselves. Concurrently, the study concludes that transitioning sports cooperatives from a passive "resistance identity" to a transformative "project identity" (according to Castells) requires public awareness campaigns along with a radical legislative restructuring of the legal and fiscal framework governing PAEs.
  16. Hellenic Open University
  17. Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.