Ποιος μιλάει και για ποιον; Ο αφηγητής voice-over στον ελληνικό κινηματογράφο 1950–1970 ως μηχανισμός κοινωνικής ερμηνείας και η αναπλαισίωση του ανδρικού voice-over μέσω της γυναικείας φωνής

Who speaks and for whom? The voice-over narrator in Greek cinema 1950-1970 as a mechanism of social interpretation and the reframing of the male voice-over through the female voice (english)

  1. MSc thesis
  2. ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΒΑΤΖΑΚΑ
  3. Δημιουργική Γραφή (ΔΓΡ)
  4. 18 July 2026
  5. Ελληνικά
  6. 79
  7. Νικόλαος Σαραφιανός
  8. Νικόλαος Σαραφιανός | Έλενα Τριανταφυλλοπούλου | Νικόλαος Φαλαγκάς
  9. voice-over, ελληνικός κινηματογράφος 1950–1970, αφηγηματική φωνή, γυναικεία υποκειμενικότητα, κινηματογραφική αφήγηση, κοινωνική ερμηνεία | voice-over, Greek cinema (1950–1970), narrative voice, female subjectivity, cinematic narration, social interpretation
  10. Κινηματογραφική και τηλεοπτική γραφή / ΔΓΡ61
  11. 8
  12. 8
  13. Περιλαμβάνει: Κείμενο
    • Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο του αφηγητή voice-over στον ελληνικό κινηματογράφο της περιόδου 1950-1970, διερευνώντας τη λειτουργία του ως μηχανισμού κοινωνικής ερμηνείας και αφηγηματικής καθοδήγησης του θεατή. Βασικός στόχος της μελέτης είναι η ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο η αφηγηματική φωνή οργανώνει την πρόσληψη των χαρακτήρων και των γεγονότων, ιδίως σε σχέση με τη γυναικεία παρουσία και τη διαμόρφωση έμφυλων αναπαραστάσεων στον ελληνικό λαϊκό κινηματογράφο. Το θεωρητικό μέρος της εργασίας εστιάζει στη λειτουργία του voice-over ως αφηγηματικού μέσου που δεν περιορίζεται στην επεξήγηση της εικόνας, αλλά συμβάλλει ενεργά στη νοηματοδότηση της κινηματογραφικής αφήγησης, στη διαχείριση της οπτικής γωνίας και στη διαμόρφωση κοινωνικών και ιδεολογικών αναγνώσεων. Παράλληλα, εξετάζεται το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο της μεταπολεμικής Ελλάδας, μέσα στο οποίο αναπτύσσεται ο ελληνικός κινηματογράφος της συγκεκριμένης περιόδου. Στο πρακτικό μέρος της έρευνας αναλύονται οι ταινίες Η Κάλπικη Λίρα (1955), Λόλα (1964) και Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965), μέσα από μια διαδικασία υποθετικής αναπλαισίωσης του υπάρχοντος αφηγηματικού σχήματος. Μέσω της δημιουργικής εισαγωγής εσωτερικού γυναικείου voice-over επιχειρείται η μετατόπιση της αφηγηματικής αυθεντίας από τον εξωτερικό αφηγηματικό λόγο στη βιωμένη εμπειρία των γυναικείων χαρακτήρων, με στόχο την ανάδειξη εναλλακτικών τρόπων κατανόησης της δράσης και της γυναικείας υποκειμενικότητας. Τα αποτελέσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι το voice-over λειτουργεί ως ουσιαστικός μηχανισμός ερμηνείας και ιδεολογικής διαμεσολάβησης της κινηματογραφικής αφήγησης. Παράλληλα, η υποθετική μετατόπιση της αφηγηματικής φωνής αποκαλύπτει αφηγηματικά κενά και έμφυλες σιωπές, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα επανανοηματοδότησης των κινηματογραφικών έργων μέσω της γυναικείας φωνής.
    • The present study examines the role of the voice-over narrator in Greek cinema during the period 1950-1970, investigating its function as a mechanism of social interpretation and narrative guidance for the viewer. The primary objective of this research is to explore the ways in which narrative voice shapes the reception of characters and events, particularly in relation to female representation and the construction of gendered identities in Greek popular cinema. The theoretical part of the study focuses on the function of voice-over as a narrative device that extends beyond merely explaining the image, actively contributing to the production of cinematic meaning, the management of perspective, and the formation of social and ideological interpretations. At the same time, the historical and social context of post-war Greece is examined, within which Greek cinema of this period developed. The creative part of the research analyzes the films The Counterfeit Coin (1955), Lola (1964), and A Woman Must Fear Her Husband (1965) through a process of hypothetical reframing of the existing narrative structure. Through the creative introduction of an internal female voice-over, the study attempts to shift narrative authority from the external narrator to the lived experience of female characters, aiming to reveal alternative ways of understanding action and female subjectivity. The findings demonstrate that voice-over functions as an essential mechanism of interpretation and ideological mediation in cinematic narration. Furthermore, the hypothetical displacement of narrative voice reveals narrative silences and gender inequalities, highlighting the possibility of reinterpreting cinematic works through the perspective of female voice.
  15. Hellenic Open University
  16. Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνές