Η παρούσα εργασία φέρει τίτλο « Τούρκικα δάνεια στα ιδιώματα της Καππαδοκίας: η
αξιοποίηση της γλωσσικής επαφής στη διδακτική πράξη » και έχει ως στόχο να διερευνήσει το φαινόμενο της γλωσσικής αλλαγής και του γλωσσικού δανεισμού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην επίδραση της τουρκικής γλώσσας στα καππαδοκικά ιδιώματα. Η εργασία συνδυάζει τη θεωρητική προσέγγιση των εννοιών της γλωσσικής αλλαγής, της γλωσσικής επαφής και του γλωσσικού δανεισμού με τη διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας. Αρχικά, παρουσιάζονται οι βασικότεροι παράγοντες γλωσσικής αλλαγής και οι αλλαγές που παρατηρούνται στα διάφορα γλωσσικά επίπεδα. Παράλληλα, εξετάζεται η διαχρονικότητα της γλωσσικής αλλαγής στην ελληνική γλώσσα από την προϊστορική περίοδο μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Παρουσιάζονται οι βασικοί μηχανισμοί και οι μορφές του γλωσσικού δανεισμού καθώς και οι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνισή του καθώς. Το ενδιαφέρον της εργασίας επικεντρώνεται στην μακραίωνη επαφή των καππαδοκικών ιδιωμάτων με την τουρκική γλώσσα και τις επιδράσεις που αυτά δέχτηκαν σε φωνολογικό, μορφολογικό, συντακτικό και λεξιλογικό επίπεδο. Για τη μελέτη των τουρκικών δανείων ως βασικό εργαλείο χρησιμοποιήθηκε το ΙΛΙΚ, το οποίο συνέβαλε στη μελέτη των γλωσσικών αλλαγών της καππαδοκικής διαλέκτου. Παράλληλα, διατυπώνονται διδακτικές προτάσεις για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με στόχο την ανάδειξη τη γλωσσικής αλλαγής και του γλωσσικού δανεισμού αξιοποιώντας παραδείγματα από την καππαδοκική διάλεκτο. Μέσα από τις διδακτικές προτάσεις επιδιώκεται να αναπτυχθούνθετικές στάσεις απέναντι στον γλωσσικό δανεισμό και τη διαχρονική εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας.

This thesis, entitled “Turkish Loanwords in the Cappadocian Dialects: Utilizing Language Contact in Educational Practice”, aims to investigate the phenomena of language change and linguistic borrowing, with particular emphasis on the influence of the Turkish language on the Cappadocian dialects. The study combines a theoretical approach to the concepts of language change, language contact, and linguistic borrowing with an examination of the diachronic development of the Greek language. Initially, the major factors that contribute to language change and the changes observed at different linguistic levels are presented. Furthermore, the study examines the diachronic evolution of the Greek language from the prehistoric period to the present day. It also discusses the main mechanisms and types of linguistic borrowing, as well as the factors that facilitate its emergence and development. The main focus of the thesis is the long-standing contact between the Cappadocian dialects and the Turkish language and the effects of this contact on the phonological, morphological,
syntactic, and lexical levels. The Historical Dictionary of Cappadocian Dialects (HDCD)
was used as the primary research tool for the study of Turkish loanwords and contributed significantly to the investigation of the linguistic changes that characterize the Cappadocian dialect. In addition, the thesis proposes teaching activities for secondary education aimed at highlighting the phenomena of language change and linguistic borrowing through examples drawn from the Cappadocian dialect. These educational proposals seek to foster positive attitudes towards linguistic borrowing and promote a deeper understanding of the diachronic development of the Greek language.