Η παρούσα έρευνα διερευνά τις σχολικές εμπειρίες ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων μέσω αναδρομικών αφηγήσεων. Στόχος είναι η κατανόηση των τρόπων με τους οποίους συγκροτούνται, νοηματοδοτούνται και επανανοηματοδοτούνται οι έμφυλες και σεξουαλικές υποκειμενικότητες στο σχολικό περιβάλλον.
Η έρευνα υιοθετεί ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και βασίζεται σε πέντε ημιδομημένες συνεντεύξεις με ενήλικα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Το εμπειρικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της Κριτικής Ανάλυσης Λόγου του Fairclough, ενώ το θεωρητικό πλαίσιο αντλεί από τις προσεγγίσεις του Butler σχετικά με την επιτελεστικότητα, την αναγνώριση και την επισφάλεια, από τη φουκωική προσέγγιση της εξουσίας, της πειθάρχησης και της υποκειμενοποίησης, καθώς και από τη διαθεματική προσέγγιση της Crenshaw.
Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η επίγνωση πτυχών της έμφυλης και σεξουαλικής ταυτότητας συχνά προηγείται της δυνατότητας ονομασίας τους και διαμορφώνεται μέσα από κοινωνικές διαδικασίες κατηγοριοποίησης και αναγνώρισης. Παράλληλα, το σχολείο αναδεικνύεται ως πεδίο αναπαραγωγής ετεροκανονικών λόγων και πρακτικών μέσω ρητών και άρρητων μηχανισμών, έμφυλων προσδοκιών και της συστηματικής απουσίας αναφορών στη σεξουαλική και έμφυλη ποικιλομορφία. Ωστόσο, οι εμπειρίες των ατόμων δεν υπήρξαν ομοιογενείς, καθώς ο τρόπος με τον οποίο βίωσαν τη σχολική ζωή και οι όροι υπό τους οποίους εκτέθηκαν στην επισφάλεια και τον αποκλεισμό διαφοροποιούνταν ανάλογα με παράγοντες όπως η κοινωνική αποδοχή, η σχολική επίδοση, οι κοινωνικές σχέσεις, η γεωγραφική προέλευση και το οικογενειακό περιβάλλον. Επιπλέον, τα συμμετέχοντα άτομα περιγράφουν στρατηγικές αορατότητας, προσαρμογής και διαπραγμάτευσης, καθώς και σχέσεις αναγνώρισης που λειτούργησαν προστατευτικά εντός του σχολικού πλαισίου.
Συνολικά, η έρευνα αναδεικνύει ότι οι σχολικές εμπειρίες των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων συγκροτούνται μέσω σύνθετων διαδικασιών αναγνώρισης, κανονικοποίησης, επισφάλειας και διαπραγμάτευσης, οι οποίες διαμορφώνουν τους όρους υπό τους οποίους τα υποκείμενα καθίστανται αναγνωρίσιμα και νοηματοδοτούν τον εαυτό στο σχολικό περιβάλλον.

This study investigates the school experiences of LGBTQ+ individuals through retrospective narratives. Its aim is to explore the ways in which gendered and sexual subjectivities are constructed, negotiated, and re-signified within the school environment.
The research adopts a qualitative methodological approach and is based on five semi-structured interviews with adult LGBTQ+ individuals. The empirical material was analyzed using Fairclough’s Critical Discourse Analysis, while the theoretical framework draws on Butler’s work on performativity, recognition, and precarity, Foucault’s analyses of power, discipline, and subjectivation, and Crenshaw’s intersectional approach.
The findings indicate that awareness of aspects of gender and sexual identity often precedes the ability to name them and is shaped through social processes of categorization and recognition. At the same time, the school emerges as a site for the reproduction of heteronormative discourses and practices through explicit and implicit mechanisms, gendered expectations, and the systematic absence of references to sexual and gender diversity. However, participants’ experiences were not homogeneous. The ways in which they experienced school life, as well as the conditions under which they were exposed to precarity and exclusion, varied according to factors such as social acceptance, academic achievement, social relationships, geographical background, and family environment. Furthermore, participants described strategies of invisibility, adaptation, and negotiation, as well as relationships of recognition that functioned as protective factors within the school context.
Overall, the study demonstrates that the school experiences of LGBTQ+ individuals are shaped through complex processes of recognition, normalization, precarity, and negotiation, which influence the conditions under which subjects become recognizable and make sense of themselves within the educational environment.