μακροχρόνια φροντίδα ηλικιωμένων, γηριατρική αποκατάσταση, ρόλος φυσικοθεραπευτή, φυσικοθεραπεία σε ηλικιωμένους
Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία
2
120
βιβλιογραφική ανασκόπηση
Ο πληθυσμός της Γης γερνάει με αυξανόμενο ρυθμό, με την Ευρώπη να εμφανίζει υψηλά ποσοστά γήρανσης, δίνοντας άλλη μια έννοια στη προσφώνησή της ως «γηραιά ήπειρο» και την Ελλάδα να καταλαμβάνει τη τέταρτη θέση στις πιο γηρασμένες χώρες της Ευρώπης. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, δεν αποτελεί απαραιτήτως αύξηση υγιών ετών ζωής, αλλά συνοδεύεται από διαταραχές της φυσιολογικής λειτουργίας των συστημάτων του οργανισμού, χρόνιες νόσους και γηριατρικά σύνδρομα, όπως σαρκοπενία, οστεοπόρωση, ευπάθεια, κατάθλιψη, άνοια, χρόνιο πόνο κλπ. Τα προβλήματα αυτά προκαλούν μείωση της κινητικής και γνωστικής λειτουργικότητας των ηλικιωμένων, δυσκολία στην εκτέλεση των δραστηριοτήτων καθημερινής ζωής και μείωση της αυτονομίας τους, επηρεάζοντας δυσμενώς τον ψυχισμό τους, τη κοινωνική συμμετοχή και τη ποιότητα ζωής τους. Οι αυξανόμενες ανάγκες φροντίδας αναδεικνύουν τη μακροχρόνια φροντίδα ηλικιωμένων σε μία από τις κρισιμότερες προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνικής και υγειονομικής πολιτικής.
Ο φυσικοθεραπευτής διαθέτει όλα τα απαραίτητα εργαλεία κι ικανότητες, ώστε να προσφέρει σύγχρονη, εξειδικευμένη, ποιοτική και βιώσιμη γηριατρική φροντίδα, ξεκινώντας από το στάδιο της πρόληψης έως το τελικό στάδιο ζωής και σε όλα τα περιβάλλοντα παροχής φροντίδας, διαδραματίζοντας βασικό ρόλο στη μακροχρόνια φροντίδα ηλικιωμένων. Η πλήρης αναγνώριση κι αξιοποίηση των φυσικοθεραπευτικών υπηρεσιών κι η θεσμοθέτηση και περιγραφή των αρμοδιοτήτων και του ρόλου του φυσικοθεραπευτή στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και στα σχέδια δράσης μακροχρόνιας φροντίδας ηλικιωμένων, θα έφερνε το όραμα της ολιστικής, ποιοτικής, προσβάσιμης, βιώσιμης, ενιαίας μακροχρόνιας φροντίδας ηλικιωμένων πιο κοντά στην υλοποίησή του.
The global population is ageing at an accelerating rate, with Europe displaying particularly high rates of demographic ageing — lending new meaning to its designation as the "old continent" — and Greece ranking fourth among the most aged countries in Europe. The increase in life expectancy does not necessarily correspond to an increase in healthy life years; rather, it is accompanied by disruptions in the normal functioning of bodily systems, chronic diseases, and geriatric syndromes such as sarcopenia, osteoporosis, frailty, depression, dementia, and chronic pain, among others. These conditions lead to declines in motor and cognitive functioning among older adults, difficulties in performing activities of daily living, and a reduction in their autonomy, adversely affecting their psychological well-being, social participation, and overall quality of life. The growing demand for care has positioned long-term care for older adults among the most pressing challenges facing contemporary health and social care policy.
Physiotherapists possess all the necessary tools and competencies to deliver modern, specialised, high-quality, and sustainable geriatric care — spanning from the prevention stage through to the end of life — across all care settings, thereby playing a central role in the long-term care for older adults. The full recognition and utilisation of physiotherapy services, along with the formal long-term care and explicit description of the physiotherapist's competencies and role within international guidelines and long-term care action plans, would bring the vision of holistic, high-quality, accessible, sustainable, and integrated long-term care for older adults considerably closer to realisation.
