Η αποδοχή και ο φόβος επιδείνωσης της νόσου σε ασθενείς που βρίσκονται σε θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας τους σε περιοχή της Αττικής

  1. MSc thesis
  2. ΜΑΡΙΑ ΠΡΟΦΗ
  3. Διαχείριση Γήρανσης και Χρόνιων Νοσημάτων (ΓΧΝ)
  4. 30 Ιουνίου 2026
  5. Ελληνικά
  6. 56
  7. ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ
  8. ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, ΧΑΤΖΟΓΛΟΥ ΧΡΥΣΗ
  9. αποδοχή ασθένειας, φόβος επιδείνωσης, αιμοκάθαρση, χρόνια νεφρική νόσος, ψυχοκοινωνική προσαρμογή, ποιότητα ζωής
  10. Σχολή Κοινωνικών Επιστημών
  11. 2
  12. 3
  13. 42
    • Η χρόνια νεφρική νόσος τελικού σταδίου και η ένταξη σε πρόγραμμα αιμοκάθαρσης συνιστούν μια πολυδιάστατη εμπειρία, η οποία υπερβαίνει τα στενά όρια της σωματικής νόσησης και επηρεάζει καθοριστικά την ψυχολογική ισορροπία του ασθενούς. Στο πλαίσιο αυτό, η αποδοχή της ασθένειας και ο φόβος επιδείνωσης αναδεικνύονται σε δύο κρίσιμα ψυχολογικά δομήματα, τα οποία διαμορφώνουν την προσαρμογή του ατόμου στη χρόνια θεραπεία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του επιπέδου αποδοχής της ασθένειας και του φόβου επιδείνωσης σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση, καθώς και η εξέταση της επίδρασης κοινωνικοδημογραφικών παραγόντων και της μεταξύ τους συσχέτισης. Διενεργήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα τριάντα πέντε (n=35) αιμοκαθαιρόμενων ασθενών της μονάδας τεχνητού νεφρού Κορωπίου (Αττική), κατά την περίοδο 25–30 Μαΐου 2026. Για τη συλλογή των δεδομένων αξιοποιήθηκαν η Κλίμακα Αποδοχής της Ασθένειας (Acceptance of Illness Scale, AIS) και το Ερωτηματολόγιο Φόβου Επιδείνωσης — Σύντομη Μορφή (Fear of Progression Questionnaire — Short Form, FoP-Q-SF), σε συνδυασμό με έντυπο καταγραφής κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών. Η στατιστική επεξεργασία περιέλαβε περιγραφική ανάλυση, ελέγχους t-test και ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), καθώς και ανάλυση συσχέτισης. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η αποδοχή της ασθένειας κυμάνθηκε σε μέτριο επίπεδο (Μ=24,86, ΤΑ=5,77), ενώ ο φόβος επιδείνωσης εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυξημένος, με τη συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων (97,1%) να καταγράφει κλινικά σημαντικό φόβο (Μ=42,20, ΤΑ=5,20). Στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις στην αποδοχή της ασθένειας εντοπίστηκαν ως προς την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και την επαγγελματική κατάσταση, ενώ ο φόβος επιδείνωσης δεν διαφοροποιήθηκε στατιστικά σημαντικά ως προς καμία κοινωνικοδημογραφική μεταβλητή. Η συσχέτιση μεταξύ των δύο δομημάτων υπήρξε αρνητική αλλά μη στατιστικά σημαντική (r=−0,282). Συμπερασματικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένη ψυχοκοινωνική υποστήριξη των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών, με ιδιαίτερη έμφαση στις ευάλωτες υποομάδες, και υπογραμμίζουν τον καθοριστικό ρόλο της νοσηλευτικής φροντίδας στην ενίσχυση της προσαρμογής και της ποιότητας ζωής.
    • End-stage renal disease and the initiation of haemodialysis constitute a multidimensional experience that extends well beyond physical illness and profoundly affects the patient’s psychological balance. Within this context, acceptance of illness and fear of progression emerge as two critical psychological constructs that shape the individual’s adaptation to chronic treatment. The aim of the present study was to investigate the level of illness acceptance and fear of progression among patients undergoing haemodialysis, as well as to examine the influence of sociodemographic factors and the correlation between the two constructs. A cross-sectional study was conducted on a sample of thirty-five (n=35) haemodialysis patients at the renal unit in Koropi (Attica, Greece), during the period 25–30 May 2026. Data were collected using the Acceptance of Illness Scale (AIS) and the Fear of Progression Questionnaire — Short Form (FoP-Q-SF), together with a sociodemographic data form. Statistical analysis included descriptive statistics, t-tests, analysis of variance (ANOVA) and correlation analysis. The results indicated a moderate level of illness acceptance (M=24.86, SD=5.77), whereas fear of progression was markedly elevated, with the overwhelming majority of participants (97.1%) reporting clinically significant fear (M=42.20, SD=5.20). Statistically significant differences in illness acceptance were identified with respect to age, educational level and occupational status, while fear of progression did not differ significantly according to any sociodemographic variable. The correlation between the two constructs was negative but not statistically significant (r=−0.282). In conclusion, the findings highlight the need for targeted psychosocial support for haemodialysis patients, with particular emphasis on vulnerable subgroups, and underline the decisive role of nursing care in enhancing adaptation and quality of life.
  15. Hellenic Open University
  16. Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές