This research explores how non-movement pedagogies foster participation and language
emergence in multilingual settings where refugee and migrant students learn. The inquiry is
set within the interpretivist paradigm and is informed by a case study conducted at a
community center in Athens. Data collection included classroom observation of nine
students, student-created artefacts, and semi-structured interviews with five educators and
two social workers , carried out between 24 April and 5 June 2026. Based on the empirical
data collected, the findings show that the process of learner participation involves four main
aspects: multimodal meaning-making, creativity/play, emotional safety, translanguaging. It
was found that students engaged in multimodal meaning-making through gestures,images
and bodily interaction before mastering oral Greek skills. Playful and creative activities
seem to serve as an effective way for learners to become involved in learning and take risks
during communication processes.
The findings support the suggestion that participation-centred pedagogies should be
employed in multilingual learning contexts in order to foster learners’ development of
languages in a relational, multimodal and embodied fashion. The findings have implications
for teaching, teacher training, and policy, supporting participation-centered approaches that
recognise linguistic diversity as a resource rather than a barrier.

Η παρούσα έρευνα διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι δημιουργικές παιδαγωγικές χωρίς
κίνηση (creative non-movement pedagogies) ενισχύουν τη συμμετοχή και την ανάπτυξη της
γλώσσας σε πολύγλωσσα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα όπου φοιτούν παιδιά με προσφυγικό
και μεταναστευτικό υπόβαθρο. Η μελέτη εντάσσεται στο ερμηνευτικό παράδειγμα
(interpretivist paradigm) και βασίζεται σε μελέτη περίπτωσης που πραγματοποιήθηκε σε
κοινοτικό κέντρο της Αθήνας. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν
παρατηρήσεις σε τάξη εννέα μαθητών, έργα (artefacts) που δημιούργησαν οι ίδιοι οι
μαθητές, καθώς και ημιδομημένες συνεντεύξεις με πέντε (5) εκπαιδευτικούς και δύο (2)
κοινωνικούς λειτουργούς, κατά το χρονικό διάστημα από τις 24 Απριλίου έως τις 5 Ιουνίου
2026. Τα ευρήματα της έρευνας οδηγούν στην πρόταση ότι η διαδικασία της συμμετοχής
των μαθητών βασίζεται σε τέσσερις κύριες διαστάσεις: την πολυτροπική κατασκευή
νοήματος, τη δημιουργικότητα και το παιχνίδι, τη συναισθηματική ασφάλεια και τη
διαγλωσσικότητα (translanguaging). Παρατηρήθηκε ότι οι μαθητές οικοδομούσαν νόημα
μέσω χειρονομιών, εικόνων και σωματικής αλληλεπίδρασης πριν ακόμη κατακτήσουν την
προφορική χρήση της ελληνικής γλώσσας. Παράλληλα, οι δημιουργικές και παιγνιώδεις
δραστηριότητες φαίνεται να λειτούργησαν ως αποτελεσματικό μέσο ενίσχυσης της
συμμετοχής των μαθητών και της ανάληψης επικοινωνιακών πρωτοβουλιών. Με βάση τα
ευρήματα, προτείνεται η εφαρμογή παιδαγωγικών προσεγγίσεων με επίκεντρο τη
συμμετοχή σε πολύγλωσσα μαθησιακά περιβάλλοντα, προκειμένου να ενισχυθεί η
γλωσσική ανάπτυξη των μαθητών μέσα από σχεσιακές, πολυτροπικές και ενσώματες
διαδικασίες μάθησης. Επιπλέον, η έρευνα θα μπορούσε να έχει σημαντικές προεκτάσεις για
τη διδακτική πρακτική, την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών και τη χάραξη εκπαιδευτικής
πολιτικής, προωθώντας προσεγγίσεις που αναγνωρίζουν τη γλωσσική πολυμορφία ως πόρο
και όχι ως εμπόδιο.