Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη νομολογιακή αντιμετώπιση της μη αμειβόμενης οικιακής εργασίας και εργασίας φροντίδας στο πλαίσιο των αξιώσεων συμμετοχής στα αποκτήματα εντός γάμου. Με θεωρητική αφετηρία τη φεμινιστική ανάλυση της φροντίδας, διερευνάται αν και με ποιον τρόπο η εργασία φροντίδας αναγνωρίζεται ως συμβολή στην αύξηση της περιουσίας του/της συζύγου, πώς αποτιμάται οικονομικά και κατά πόσο η νομολογία αναπαράγει έμφυλες αντιλήψεις για τις γυναίκες, την εργασία και τη φροντίδα. Το ερευνητικό μέρος βασίζεται σε ποιοτική ανάλυση αποφάσεων του Εφετείου Πειραιά και εστιάζει στην εννοιολόγηση της φροντίδας, στα γλωσσικά μοτίβα των αποφάσεων και στους μηχανισμούς χρηματικής αποτίμησης της μη αμειβόμενης εργασίας φροντίδας. Η ανάλυση δείχνει ότι η εργασία φροντίδας, ακόμη και όταν αναγνωρίζεται ως μορφή συμβολής, παραμένει συχνά υποτιμημένη ή αόρατη και δεν αποτιμάται τεκμηριωμένα. Παράλληλα, η δικαστική γλώσσα και αιτιολογία τείνουν να φυσικοποιούν την έμφυλη κατανομή των ρόλων στο πλαίσιο της οικογένειας. Τέλος, η εργασία αγγίζει τα Feminist Judgments Projects και τη μεθοδολογία που ακολουθούν ως απάντηση στο πώς αλλιώς θα μπορούσαν να διατυπώνονται οι δικαστικές αποφάσεις και προτείνει ενδεικτική φεμινιστική επανασυγγραφή μέρους δικαστικής απόφασης.