Η παρούσα εργασία διερευνά την πρόσληψη των Τρωάδων του Ευριπίδη μέσα από τις θεατρικές κριτικές ελληνικών παραστάσεων του έργου κατά την περίοδο 1965-2025. Βασικός στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη των τρόπων με τους οποίους οι κριτικοί ερμηνεύουν το έργο σε διαφορετικές ιστορικές συγκυρίες, καθώς και η διερεύνηση των μεταβολών που παρατηρούνται στην πρόσληψη των θεματικών του, των γυναικείων χαρακτήρων και της πολιτικής του διάστασης. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης βασίζεται κυρίως στη θεωρία της πρόσληψης του Hans Robert Jauss, ενώ παράλληλα αξιοποιούνται φεμινιστικές προσεγγίσεις της αρχαίας τραγωδίας. Η έρευνα στηρίζεται στη θεματική ανάλυση θεατρικών κριτικών που αφορούν ελληνικές παραστάσεις των Τρωάδων. Η επεξεργασία του υλικού αναδεικνύει θεματικές όπως το αντιπολεμικό μήνυμα του έργου, η πολιτική ευθύνη του πολέμου, ζητήματα εξουσίας, προσφυγιάς, εκτοπισμού και κρατικής βίας και ζητήματα φύλου, έμφυλης βίας και πατριαρχικών δομών εξουσίας. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει τον δυναμικό χαρακτήρα της πρόσληψης της αρχαίας τραγωδίας και δείχνει πώς οι Τρωάδες επανανοηματοδοτούνται διαρκώς ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες, τις ανησυχίες και τους "ορίζοντες προσδοκιών" κάθε εποχής. 

This paper examines the reception of Euripides’ Trojan Women through theater reviews of Greek productions during the period 1965-2025. The main objective of the research is to highlight the ways in which critics interpret the play in different historical contexts, as well as to examine the changes observed in the reception of its themes, female characters, and political dimension. The theoretical framework of the study is based primarily on Hans Robert Jauss’s theory of reception, while also drawing on feminist approaches to ancient Greek tragedy. This paper draws on Reflexive Thematic Analysis, examining theater reviews of Greek productions of The Trojan Women. The analysis highlights themes such as the play’s anti-war message, political responsibility for war, issues of power, refugee, and state violence, as well as issues of gender, gender-based violence, and patriarchal power structures. Overall, the study highlights the dynamic nature of the reception of ancient tragedy and demonstrates how the play The Trojan Women is constantly reinterpreted to respond to the needs, concerns, and “horizons of expectation” of each era.