Η Μακροχρόνια Φροντίδα Υγείας (ΜΦΥ) κατέχει σημαντική θέση στα σύγχρονα
υγειονομικά συστήματα καθώς αφορά τη φροντίδα ατόμων με χρόνιες παθήσεις και
αυξημένες ανάγκες υποστήριξης. Η δημογραφική γήρανση και η αύξηση των χρόνιων
νοσημάτων έχει δημιουργήσει σημαντικές προκλήσεις στον συγκεκριμένο τομέα,
μεγαλώνοντας τη ζήτηση για συνεχή, ολοκληρωμένη και υψηλής ποιότητας φροντίδα. Στο περιβάλλον αυτό, ο πολυδιάστατος ρόλος του νοσηλευτή έχει αποκτήσει ιδιαίτερη
σημασία.
Μεθοδολογία: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου των
νοσηλευτών στη ΜΦΥ και παράλληλα η καταγραφή των σύγχρονων αναγκών και
προκλήσεων που επηρεάζουν το νοσηλευτικό επάγγελμα. Για τον σκοπό αυτό
πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων
PubMed και Google Scholar, αλλά και σε άλλες αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης, με
ιδιαίτερη έμφαση στα κείμενα διεθνών οργανισμών. Επιλέχθηκαν μελέτες και άρθρα στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, δημοσιευμένα την τελευταία κυρίως δεκαετία.
Συμπεράσματα: Όπως προκύπτει από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, η παρουσία
των νοσηλευτών δίπλα στους ασθενείς που χρήζουν υπηρεσιών ΜΦΥ είναι μοναδική και
κρίσιμη. Βρίσκονται στην καταλληλότερη θέση για να αξιολογούν τις ανάγκες και να
παρέχουν ολοκληρωμένη και εξατομικευμένη φροντίδα. Διαθέτουν ευρύ φάσμα
δεξιοτήτων που εφαρμόζονται σχεδόν σε κάθε περιβάλλον παροχής υπηρεσιών υγείας. Οι συστηματικές ανασκοπήσεις αναδεικνύουν ότι ανεξάρτητα από τον χώρο στον οποίο
εργάζονται, η παρουσία τους στη μακροχρόνια φροντίδα διασφαλίζει την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών. Ωστόσο, η πλήρης αξιοποίηση του ρόλου τους εμποδίζεται από σοβαρές και χρόνιες προκλήσεις, όπως η υποστελέχωση των υπηρεσιών, η έλλειψη εξειδικευμένων νοσηλευτών και η περιορισμένη θεσμική αναγνώριση του νοσηλευτικού έργου. Σε μια περίοδο που οι ανάγκες για υπηρεσίες ΜΦΥ αυξάνονται διαρκώς, η επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο της νοσηλευτικής αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα για την αποτελεσματική ανταπόκριση των συστημάτων υγείας στις σύγχρονες ανάγκες και για τη διασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών.

Long-Term Care (LTC) holds a significant position in modern healthcare systems, as it
pertains to the care of individuals with chronic conditions and increased support needs.
Demographic aging and the rise of chronic diseases have created major challenges in this sector, increasing the demand for continuous, comprehensive, and high-quality care. Within this environment, the multifaceted role of the nurse has acquired particular importance.
Methodology: The aim of this paper is to investigate the role of nurses in LTC, while
simultaneously documenting the contemporary needs and challenges affecting the nursing profession. For this purpose, a literature review was conducted in the PubMed and Google Scholar electronic databases, as well as in other reliable information sources, with a particular emphasis on documents from international organizations. Studies and articles in Greek and English, published mainly during the last decade, were selected.
Conclusions: As derived from the literature review, the presence of nurses alongside
patients requiring LTC services is unique and critical. They are in the best position to
assess needs and provide comprehensive and individualized care. They possess a wide
range of skills applied in almost every healthcare setting. Systematic reviews consistently highlight that, regardless of their work setting, their presence in long-term care ensures the delivery of high-quality services. However, the full utilization of their role is hindered by severe and chronic challenges, such as service understaffing, a shortage of specialized nurses, and the low institutional recognition of nursing work. At a time when the needs for LTC services are continuously rising, investing in nursing human capital emerges as a crucial factor for the effective response of healthcare systems and for ensuring service quality.