Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο βαθμό αποτελεσματικότητας της υφιστάμενης αντεγκληματικής πολιτικής σε συγκεκριμένες μορφές οικονομικής εγκληματικότητας, της φοροδιαφυγής και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Πραγματοποιείται περιγραφή των εν λόγω οικονομικών εγκλημάτων καθώς και των χαρακτηριστικών τους και της σχέσης μεταξύ τους. Στη συνέχεια, δίνεται έμφαση στις παραμέτρους αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας της αντεγκληματικής πολιτικής και αναλύονται διεξοδικά οι θεσμικές δικλείδες ελέγχου, ως βασικά εργαλεία της, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Κατόπιν, πραγματοποιείται αξιολόγηση της αντεγκληματικής πολιτικής των εν λόγω οικονομικών εγκλημάτων όπως διαμορφώνεται από τη σχετική βιβλιογραφία, τις επίσημες εκθέσεις των φορέων και τις αιτιολογικές εκθέσεις της νομοθεσίας. Από τη σύνδεση των παραμέτρων αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας με τις συγκριτικές αναλύσεις των ελεγκτικών φορέων βάσει των επίσημων εκθέσεών τους, αναδεικνύεται η περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση των παραπάνω οικονομικών εγκλημάτων. Η κριτική ανάλυση που ακολουθεί εστιάζει στον πολυπαραγοντικό συνδυασμό ανεξάρτητου θεσμικού πεδίου, διαφάνειας και λογοδοσίας, τεχνολογικής υποστήριξης, διεθνούς συνεργασίας, εξειδικευμένου προσωπικού, ατομικής και πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση των φαινομένων. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα πως για την ενίσχυση της αντεγκληματικής πολιτικής απαιτείται θεσμικός επανασχεδιασμός με έμφαση στην ανεξαρτησία των φορέων, την ανοιχτότητα, το ανθρώπινο κεφάλαιο και την ανάπτυξη διαλειτουργικών συστημάτων συντονισμού.

This MSc thesis focuses on the degree of effectiveness of the existing anti-crime policy on specific forms of financial crime, tax evasion and money laundering. A description of these financial crimes is provided, as well as their characteristics and the relationship between them. Then, emphasis is placed on the parametres for evaluating the effectiveness of the anti-crime policy and the institutional controls, as its basic tools, are thoroughly analyzed at the national and international levels. Then, an evaluation of the anti-criminal policy of these financial crimes is carried out as formulated by the relevant bibliography, the official reports from competent bodies and the explanatory reports of the legislation. From the connection of the effectiveness evaluation parametrs with the comparative analyses of the audit bodies based on the official reports of the bodies, the limited effectiveness in dealing with the above  financial crimes is highlighted. The critical analysis that follows focuses on the multifactorial combination  of  an independent institutional field, transparency and accountability, technological support, international cooperation, and individual and political will to address the phenomena. The study concludes that strengthening anti-crime policy requires an institutional redesign, with an empasis on the independence of the relevant bodies, openness, human capital, and the development of interoperable coordination systems.