Η παρούσα διπλωματική εξετάζει τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις σχετικά με την αγροτική, φορολογική και θεσμική πολιτική που εφάρμοσε η κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη, στις πρόσφατα προσαρτηθείσες περιοχές της Θεσσαλίας και της Άρτας, κατά την κρίσιμη περίοδο 1882-1885. Πρωταρχικός στόχος είναι να αναλυθεί η δομική σύγκρουση μεταξύ του εκσυγχρονιστικού προγράμματος του «Νεωτερικού Κόμματος» και της οικονομικής αντοχής των αγροτικών πληθυσμών.

Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται στην αρχειακή έρευνα των πρακτικών της Ελληνικής Βουλής, εστιάζοντας στην επεξεργασία συγκεκριμένων νομοσχεδίων, οικονομικών προϋπολογισμών και εκθέσεων επιτροπών. Η μελέτη δείχνει ότι η μετάβαση από την Οθωμανική δεκάτη στη νέα φορολογία, όπως ο φόρος στα ζώα έλξης, το κρατικό μονοπώλιο καπνού και τσιγαρόχαρτου, η μεταρρύθμιση του τέλους χαρτοσήμου και η αναθεώρηση των εισαγωγικών δασμών, αποστράγγισε σοβαρά τη ρευστότητα της τοπικής αγοράς, μετατρέποντας τις Νέες Επαρχίες σε φορολογικό βάρος για την κεντρική διοίκηση. Επιπλέον, η ανάλυση του θεσμικού πλαισίου καταδεικνύει ότι η εσπευσμένη συγκρότηση νέων διοικητικών και δικαστικών δομών με τα βαθιά ριζωμένα οθωμανικά κοινωνικοοικονομικά κατάλοιπα, οδήγησε σε εκτεταμένη διαφθορά και θεσμική παράλυση.

Καταλήγοντας, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης Θεόδωρος Δηλιγιάννης εξέφρασε εύλογες ανησυχίες σχετικά με τη δημοσιονομική λιτότητα και την κοινωνική προστασία. Η κατάρρευση της κυβέρνησης Τρικούπη, τον Φεβρουάριο του 1885, ήταν αποτέλεσμα της έντονης νομισματικής ασφυξίας και της αποστασιοποίησης Θεσσαλών βουλευτών, επιβεβαιώνοντας ότι το μοντέλο του βίαιου εκσυγχρονισμού της κυβέρνησης απέτυχε να αντιμετωπίσει τις ζωτικές ανάγκες της αγροτικής βάσης.

This dissertation examines the parliamentary debates regarding the agricultural, fiscal and institutional policy implemented by the government of Charilaos Trikoupis in the newly annexed regions of Thessaly and Arta during the crucial period of 1882-1885. The primary objective is to analyze the structural conflict between the modernization program of the “Neoterikon Komma” and the economic endurance of the rural populations.

The methodological approach relies on the primacy research of the Official Records of the Greek Parliament, focusing on the processing of specific legislative bills, financial budgets, and committee reports. The study illustrates that the transition from the Ottoman tithe to modern indirect taxation-such as the tax on draft animals, the state monopoly on tobacco and cigarettes paper, the stamp duty reform, and the revision of import tariffs- severely drained the liquidity of the local market, turning the New Provinces into a fiscal burden- bearer for the central administration. Furthermore, the analysis of the institutional framework demonstrates that the hurried establishment of new administrative and judicial structures chased with the deeply embedded Ottoman socio-economic remnants, leading to widespread corruption and institutional paralysis.

In conclusion, the parliamentary opposition led Theodoros Deligiannis voiced legitimate concerns regarding fiscal austerity ant social protection. The collapse of the Trikoupis administration in February 1885 was the result of severe monetary suffocating and the alienation of the Thessalian Members of Parliament, confirming that the rapid top-down modernization model failed to address the vital needs of the agricultural base.