Η παρούσα διπλωµατική εργασία, διερευνά το µυθιστόρηµα “On Earth We’re Briefly Gorgeous”, του Ocean Vuong, ως µια πολυφωνική αφήγηση που αναδεικνύει τις διασταυρώσεις ταυτότητας, τραύµατος και γλώσσας. Μέσα από ένα πλαίσιο διαθεµατικών προσεγγίσεων, εξετάζεται το πώς τα “ρευστά σώµατα” των χαρακτήρων, όπως ο οµοφυλόφιλος µετανάστης “Μικρός Σκύλος”, η γεµάτη τραύµατα µητέρα του, η “Rose”, η γιαγιά του “Lan” κι ο εθισµένος βετεράνος Trevor, γίνονται χώροι έκφρασης ρευστών φύλων κι ιδιοτήτων, σεξουαλικότητας και συλλογικής ιστορίας - µνήµης. Η έρευνα επικεντρώνεται σε τρεις αλληλένδετες κατευθύνσεις, αρχικά, η ρευστότητα του φύλου κι η απόδοση της αρρενωπότητας, µε τη βοήθεια των θεωριών των Judith Butler και R.W. Connell. Εν συνεχεία, διερευνάται η τρυφερότητα ως ριζοσπαστική πράξη αντίστασης και της θεραπείας, όπως µπορεί να λεχθεί, σε διάλογο πάντα µε την ηθική της φροντίδας της bell hooks. Τέλος, µελετάται η γλώσσα, ως πολιτικό µέσο - πεδίο, µέσα στο οποίο, η δυσκολία της έκφρασης, της µετάφρασης και της ορατότητας - προβολής του περιθωρίου, µετατρέπεται σε καλλιτεχνικό και πολιτικό εργαλείο ή/ και απάγκιο. Συνδυάζοντας λοιπόν, τη λογοτεχνική ανάλυση, µε την κοινωνιολογική και φεµινιστική θεωρία και µέσα από ένα στοιχείο αυτοβιογραφίας βασισµένο στην οπτική γωνία του συγγραφέα, η παρούσα εργασία αποσκοπεί να αναδείξει ότι το έργο του Ocean Vuong, δεν αποτελεί µια αυτοβιογραφία, όπου µέσα από την πράξη γραφής αποτελεί µια συνειδητή πολιτική πράξη, που αµφισβητεί τις ετεροκανονικές νόρµες, ξεπερνώντας τα φυσικά και τα µεταφορικά σύνορα, παραθέτοντάς το µέσα από έναν φρέσκο και τρυφερό διάλογο και λεξιλόγιο, µε σκοπό την προβολή των αφηγήσεων των “άλλων”.

This thesis explores Ocean Vuong's novel On Earth We’re Briefly Gorgeous as a polyphonic narrative that illuminates the intersections of identity, trauma, and language. Through a framework of intersectional approaches, it examines how the "fluid bodies" of the characters—the gay immigrant "Little Dog," his trauma-ridden mother "Rose," his grandmother "Lan," and the addicted veteran Trevor—become sites for the expression of fluid genders and traits, sexuality, and collective history and memory. The research focuses on three interconnected directions: first, the fluidity of gender and the performance of masculinity, drawing on the theories of Judith Butler and R.W. Connell. Subsequently, it investigates tenderness as a radical act of resistance and healing, which can be discussed in constant dialogue with bell hooks' ethics of care. Finally, it studies language as a political medium and field, within which the difficulty of expression, translation, and the visibility—or projection—of the margins is transformed into an artistic and political tool and/or refuge. Therefore, by combining literary analysis with sociological and feminist theory, and through an element of autobiography based on the author's perspective—that is, my own—this thesis aims to demonstrate that Ocean Vuong's work is not merely an autobiography but a conscious political act of writing. It challenges heteronormative standards, transcending physical and metaphorical borders, presenting this through a fresh and tender dialogue and vocabulary, with the goal of projecting the narratives of the “others."