Le présent travail examine la différenciation pédagogique et l’inclusion en classe de FLE en Grèce. En s’appuyant sur le constat que les classes de FLE du XXIe siècle en Grèce sont marquées par une forte hétérogénéité, cette recherche vise à mettre en lumière les perceptions, les pratiques et les stratégies développées par les enseignants face à cette diversité, en examinant également les principaux enjeux pédagogiques qui en découlent.

Dans un premier temps, l’importance accordée à l'enseignement des langues étrangères est soulignée, ainsi que la complexité liée au FLE dans le contexte grec. La recherche actuelle aborde la place du français dans le système grec, le programme d'études, ainsi que son évolution.

La deuxième partie constitue le cadre théorique qui s’intéresse d’abord aux théories de l’inclusion, puis à la pédagogie différenciée comme réponse possible à la diversité des apprenants. Elle analyse ensuite l’hétérogénéité en classe de FLE, avant de présenter les principales méthodes, dispositifs et stratégies de différenciation pédagogique. Enfin, elle présente le rôle de l’évaluation des apprenants en tenant compte des principes de la pédagogie différenciée et inclusive.

La troisième partie expose le cadre méthodologique de l’étude. La recherche repose sur deux outils complémentaires, un questionnaire, destiné à recueillir un nombre important de réponses et à dégager des tendances générales, ainsi que six entretiens semi-directifs menés auprès d’enseignants de FLE aux profils professionnels variés. Ces entretiens permettent d’approfondir les résultats obtenus par l’enquête quantitative et de mieux prendre en compte les perceptions des enseignants.

Les résultats montrent que les enseignants de FLE adaptent leurs pratiques aux besoins variés des apprenants, en diversifiant, autant que possible, leurs modalités de travail. Ils soulignent également l’importance d’un accompagnement institutionnel plus structuré, d’une formation continue et adaptée à leurs besoins, ainsi que d’une collaboration renforcée entre les différents acteurs éducatifs, afin de favoriser un environnement d’apprentissage plus inclusif et plus équitable.

Mots-clés : FLE, hétérogénéité, pédagogie différenciée, éducation inclusive, troubles d’apprentissage, stratégies d’enseignement, pratiques enseignantes, formation des enseignants

Η παρούσα εργασία εξετάζει τη διαφοροποιημένη διδασκαλία και τη συμπερίληψη στην τάξη της Γαλλικής ως Ξένης Γλώσσας στην Ελλάδα. Βασιζόμενη στη διαπίστωση ότι οι τάξεις FLE( γαλλικής ως ξένης γλώσσας) του 21ου αιώνα στην Ελλάδα χαρακτηρίζονται από έντονη ετερογένεια, η παρούσα έρευνα επιδιώκει να αναδείξει τις αντιλήψεις, τις πρακτικές και τις στρατηγικές που αναπτύσσουν οι εκπαιδευτικοί απέναντι σε αυτή τη διαφορετικότητα, εξετάζοντας παράλληλα και τις βασικές παιδαγωγικές προκλήσεις που απορρέουν από αυτήν.

Αρχικά, υπογραμμίζεται η σημασία που αποδίδεται στη διδασκαλία των ξένων γλωσσών, καθώς και η πολυπλοκότητα που συνδέεται με τη Γαλλική ως Ξένη Γλώσσα στο ελληνικό πλαίσιο. Η παρούσα έρευνα εξετάζει τη θέση της γαλλικής γλώσσας στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το πρόγραμμα σπουδών, καθώς και την εξέλιξή της.

Το δεύτερο μέρος αποτελεί το θεωρητικό πλαίσιο, το οποίο εστιάζει αρχικά στις θεωρίες της συμπερίληψης και στη συνέχεια στη διαφοροποιημένη παιδαγωγική ως πιθανή απάντηση στη διαφορετικότητα των μαθητών. Έπειτα, αναλύει την ετερογένεια στις τάξεις της Γαλλικής ως Ξένης Γλώσσας, προτού παρουσιάσει τις κύριες μεθόδους, τα μέσα και τις στρατηγικές της διαφοροποιημένης διδασκαλίας. Τέλος, εξετάζει τον ρόλο της αξιολόγησης των μαθητών, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της διαφοροποιημένης και συμπεριληπτικής παιδαγωγικής.

Το τρίτο μέρος παρουσιάζει το μεθοδολογικό πλαίσιο της μελέτης. Η έρευνα βασίζεται σε δύο συμπληρωματικά εργαλεία, ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο είχε ως στόχο τη συλλογή σημαντικού αριθμού απαντήσεων και την ανάδειξη γενικών τάσεων, καθώς και έξι ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτικούς FLE με διαφορετικά επαγγελματικά προφίλ. Οι συνεντεύξεις αυτές επιτρέπουν την εμβάθυνση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την ποσοτική έρευνα και τη καλύτερη ανάδειξη των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών.

Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί FLE προσαρμόζουν τις πρακτικές τους στις ποικίλες ανάγκες των μαθητών, διαφοροποιώντας, όσο είναι δυνατόν, τις μορφές διδασκαλίας τους. Υπογραμμίζουν επίσης τη σημασία μιας πιο οργανωμένης θεσμικής υποστήριξης, μιας κατάλληλης συνεχούς επιμόρφωσης και μιας ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των διαφορετικών εκπαιδευτικών φορέων, με στόχο την προώθηση ενός πιο συμπεριληπτικού και πιο ισότιμου μαθησιακού περιβάλλοντος.

Λέξεις-κλειδιά: FLE, ετερογένεια, διαφοροποιημένη διδασκαλία, συμπεριληπτική εκπαίδευση, μαθησιακές δυσκολίες, διδακτικές στρατηγικές, διδακτικές πρακτικές, επιμόρφωση εκπαιδευτικών