Τα Δεκεμβριανά (1944), αποτελούν τη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Βρετανών, Κυβέρνησης Παπανδρέου, αντικομμουνιστικών οργανώσεων από τη μια και των δυνάμεων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ από την άλλη. Η εφημερίδα «Η Βραδυνή», η οποία αποτελεί και το πρωτογενές υλικό της παρούσας εργασίας, θέτει πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα με αφορμή τις μάχες της Αθήνας, που έμειναν στην ιστορία ως «Δεκεμβριανά» με κύριο στόχο την ενίσχυση και διάδοση της ιδεολογίας του αντικομμουνισμού στην αθηναϊκή-ελληνική κοινωνία. Ο τρόπος αντιμετώπισης, υποτίμησης του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, η ενίσχυση των φιλομοναρχικών κινήσεων κα η καθυστέρηση και σε βάρος του εαμικού κόσμου συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, ήταν από τις βασικές αιτίες για την πρόκληση των Δεκεμβριανών. Προβάλλεται το ζήτημα των πολιτικών εξελίξεων και ο συσχετισμός των πολιτικών και στρατιωτικών δυνάμεων, όπως διαμορφώθηκαν μετά την εμπειρία του πολέμου, του φόβου του αστικού κόσμου για τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας από την Αριστερά, της ευθύνης για τα γεγονότα στο συλλαλητήριο της 3ης Δεκέμβρη, ο «σωτήριος» ρόλος των Βρετανών, ο αντικομμουνισμός και η υποταγή του Γεωργίου Παπανδρέου στα σχέδια των Άγγλων, η αποκλειστική στήριξη της πολιτικής ελίτ στους Άγγλους ιμπεριαλιστές, τους οποίους με πολλούς τρόπους ευγνωμονεί για τη σωτηρία της, η διαφορετική προσέγγιση των δύο αντιπάλων για τη διεθνή διάσταση των Δεκεμβριανών, η δράση των αντικομμουνιστικών ομάδων, ιδιαίτερα της «Χ», των προετοιμασιών της σύγκρουσης από τις δύο πλευρές, της ομηρίας και της « πτωματολογίας», η συκοφάντηση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ως σφαγέων, αιμοχαρών, ανήθικων, τρομοκρατών, αναρχικών, δωσίλογων κ.ά. Ιδιαίτερο βάρος πέφτει στην παρουσίαση των κομμουνιστών ως εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου, που δεν έχουν θέση στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Η σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944 απέδειξε ότι δεν θα είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση και εθνική ανεξαρτησία των λαών όπως υπόσχονταν οι συμμαχικές διακηρύξεις και οι άνθρωποι ονειρεύονταν.

The Dekemvriana (December 1944 events) constituted the major conflict between the British, the Papandreou government, and anti-communist organizations on one side, and the forces of EAM-ELAS on the other. The newspaper “Vradyni” raised political and ideological issues in relation to the battles of Athens, which became known in history as the “Dekemvriana,” with the primary aim of strengthening and disseminating anti-communist ideology within Athenian and Greek society. The way EAM and ELAS were treated and undermined, the promotion of pro-monarchist movements, and the delayed formation of a government of national unity—at the expense of the EAM movement—were among the main causes that led to the outbreak of the Dekemvriana. The issues highlighted include political developments and the balance of political and military forces as they emerged after the war; the fear among the bourgeois world of a violent seizure of power by the Left; responsibility for the events at the demonstration of 3 December; the “saving” role of the British; anti-communism; and Georgios Papandreou’s submission to British plans. The political elite’s exclusive reliance on British imperialists, whom it thanked in various ways for its salvation, is also emphasized, along with the differing interpretations of the international dimension of the Dekemvriana by the two opposing sides. Other issues examined include the activities of anti-communist groups, particularly the organization “X”; the preparations for conflict undertaken by both sides; the hostage-taking and the so-called “corpse count”; and the vilification of EAM-ELAS as butchers, bloodthirsty individuals, immoral people, terrorists, anarchists, collaborators, and so on. Emphasis is placed on portraying communists as common criminals who have no place in Greece’s political and social life. The December 1944 conflict demonstrated that the war would not result in the liberation and national independence of peoples, as the Allied declarations had promised and as many had hoped and dreamed.