Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση της Τεχνητής Νοημοσύνης με τη γλώσσα και τη γλωσσική εκπαίδευση, με ιδιαίτερη έμφαση στη λειτουργία του ChatGPT ως εργαλείου παραγωγής και διαχείρισης γλωσσικού λόγου. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το ChatGPT διαχειρίζεται ζητήματα γλωσσικής ποικιλότητας, πραγματολογίας, κοινωνικών μορφών λόγου και επικοινωνιακών λειτουργιών, καθώς και η αποτίμηση των δυνατοτήτων και των περιορισμών του στο πλαίσιο της εκπαίδευσης.

Στο θεωρητικό πλαίσιο παρουσιάζονται βασικές έννοιες που αφορούν στη γλωσσική ποικιλότητα, την ιδεολογική διάσταση της γλώσσας, τις στάσεις απέναντι στις γλωσσικές ποικιλίες, καθώς και τη γλωσσική ευγένεια στο πλαίσιο της πραγματολογίας. Παράλληλα, εξετάζεται η σχέση της ΤΝ με τη γλώσσα, με έμφαση στην παραγωγή γλωσσικού λόγου, στις γλωσσικές ιδεολογίες και ανισότητες που ενδέχεται να αναπαράγονται μέσω των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και στις πραγματολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της επικοινωνίας ανθρώπου–μηχανής.

Η ανάλυση των δεδομένων βασίζεται σε διαλόγους με το ChatGPT και εστιάζει στη διαχείριση της γλωσσικής ποικιλότητας και των κοινωνικών μορφών λόγου, στη χρήση πρότυπων και μη πρότυπων ποικιλιών της ελληνικής γλώσσας, στις λεκτικές πράξεις και τις επικοινωνιακές λειτουργίες, καθώς και στη διαχείριση συνομιλιακών υπονοημάτων, ειρωνείας, χιούμορ και μη κυριολεκτικής σημασίας. Επιπλέον, εξετάζονται οι στρατηγικές ευγένειας και η διαχείριση του προσώπου από το ChatGPT, ενώ αναδεικνύονται οι δυνατότητες και οι περιορισμοί του εργαλείου ως προς τη γλωσσική και επικοινωνιακή του λειτουργία.

Τέλος, παρουσιάζονται οι παιδαγωγικές προεκτάσεις της αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στη γλωσσική εκπαίδευση.

This thesis examines the relationship between Artificial Intelligence and language education, with particular emphasis on the role of ChatGPT as a tool for the production and management of language. The aim of the study is to investigate how ChatGPT handles issues related to linguistic variation, pragmatics, social forms of language use, and communicative functions, while also assessing its potential and limitations within educational contexts.

The theoretical framework discusses key concepts such as linguistic variation, the ideological dimension of language, attitudes toward language varieties, and linguistic politeness within the field of pragmatics. In addition, the study explores the relationship between Artificial Intelligence and language, focusing on language generation, linguistic ideologies and inequalities that may be reproduced through AI systems, as well as the pragmatic and social dimensions of human–machine communication.

The analysis is based on dialogues with ChatGPT and focuses on the management of linguistic variation and social forms of discourse, the use of standard and non-standard varieties of Greek, speech acts and communicative functions, as well as the handling of conversational implicatures, irony, humor, and non-literal meaning. Furthermore, the study examines politeness strategies and face management in ChatGPT’s responses, highlighting both the capabilities and the limitations of the tool in terms of its linguistic and communicative performance.

Finally, the thesis discusses the pedagogical implications of integrating Artificial Intelligence into language education.