Στην παρούσα μεταπτυχιακή εργασία ερευνάται η απόδοση γραμματικού γένους από μαθητές Δημοτικού σε δάνειες λέξεις του ψηφιακού λόγου. Δεδομένου ότι η Αγγλική, ως βασική γλωσσική πηγή των αντίστοιχων δάνειων λέξεων, δεν διαθέτει σύστημα γραμματικού γένους, το εν λόγω θέμα παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Τούτο συμβαίνει διότι οι ομιλητές της ελληνικής γλώσσας καλούνται να κινητοποιήσουν πληθώρα μηχανισμών για την ένταξη των νέων όρων στο γλωσσικό τους σύστημα. Στόχος της εργασίας είναι να ερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο οι μαθητές του Δημοτικού αποδίδουν γραμματικό γένος σε δάνειες λέξεις του ψηφιακού λόγου, αξιοποιώντας σημασιολογικά, μορφολογικά και φωνολογικά κριτήρια, καθώς και να διαπιστωθεί κατά πόσο η απόδοσή τους συγκλίνει με αυτή των ενηλίκων φυσικών ομιλητών της Ελληνικής.
Όσον αφορά τη διάρθρωση των κεφαλαίων της εργασίας, στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το φαινόμενο του γλωσσικού δανεισμού, η τυπολογία του, καθώς και η διασαφήνιση της έννοιας του νεολογισμού. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στο σύστημα του γραμματικού γένους στη Νέα Ελληνική και στα κριτήρια απόδοσής του στις δάνειες λέξεις, σημασιολογικά, μορφολογικά και φωνολογικά. Στο τρίτο κεφάλαιο εκτίθεται αναλυτικά η μεθοδολογία της έρευνας, η οποία βασίστηκε σε δομημένο ερωτηματολόγιο τριών (3) ασκήσεων (συμπλήρωση άρθρου/λέξης σε προτασιακό πλαίσιο, επιλογή άρθρου σε μεμονωμένες λέξεις και ελεύθερη παραγωγή λόγου), αξιοποιώντας τόσο δάνειες λέξεις του ψηφιακού λόγου, όσο και κατασκευασμένες ψευδολέξεις. Το εν λόγω ερωτηματολόγιο χορηγήθηκε σε δύο ομάδες συμμετεχόντων: μαθητών τάξεων Δ’, Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού (ν=74) και ενηλίκων φυσικών ομιλητών της Ελληνικής (ν=31). Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται και ερμηνεύονται τα δεδομένα που συλλέχθηκαν. Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στις προτεινόμενες διδακτικές προεκτάσεις των ευρημάτων της έρευνας, οι οποίες σχετίζονται με προτάσεις για την ενίσχυση της μεταγλωσσικής και μορφολογικής επίγνωσης στο πλαίσιο της σχολικής τάξης, και στη σύνδεσή τους με τη σχολική πραγματικότητα.

The present master thesis investigates how primary school students assign grammatical gender to loanwords drawn from digital discourse. Given that English, the primary source of these borrowings, lacks grammatical gender system, this phenomenon offers a compelling insight into how Greek speakers deploy diverse mechanisms to integrate new terms into their linguistic system. The thesis aims to investigate how primary school students assign grammatical gender to loanwords from digital discourse, drawing on semantic, morphological and phonological criteria, and to determine the extent to which their assignment patterns converge with those of adult native speakers of Greek.
Structurally, the thesis first outlines the typology of language borrowing and defines the concept of neologism. The second chapter addresses the grammatical gender system of Modern Greek, focusing on the semantic, morphological and phonological criteria governing loanwords assignment. The third chapter provides a detailed account of the research methodology, which was based on a structured questionnaire comprising three (3) tasks: article completion within a sentence context, article selection for isolated words, and free written production, drawing on both loanwords from digital discourse and constructed pseudowords. The questionnaire was administered to two groups of participants: students in the 4th, 5th and 6th grades of primary school (n=74) and adult native speakers of Greek (n=31). The fourth chapter presents and interprets the collected data. Finally, the fifth chapter discusses the proposed didactic implications of the research findings, which are linked to proposals for strengthening metalinguistic and morphological awareness within the primary school classroom, and their connection to classroom reality.