Η παρούσα έρευνα διερευνά την αθέατη εργασία φροντίδας των Ρομά γυναικών, εστιάζοντας στα χαρακτηριστικά της, στις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες επιτελείται και στους τρόπους με τους οποίους οι ίδιες τη βιώνουν και τη διαπραγματεύονται. Η μελέτη βασίστηκε σε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση πραγματοποιώντας επτά ημιδομημένες συνεντεύξεις με Ρομά γυναίκες.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η φροντίδα αποτελεί κεντρικό άξονα της καθημερινότητας των συμμετεχουσών και συνδέεται με την έμφυλη κοινωνικοποίηση, την πρόωρη ανάληψη ευθυνών και τις συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού που βιώνουν. Παράλληλα, οι γυναίκες αναπτύσσουν πρακτικές διαπραγμάτευσης και αντίστασης, διεκδικώντας περισσότερες δυνατότητες εκπαίδευσης, εργασίας και αυτονομίας για τις ίδιες και τις νεότερες γενιές.

This research investigates the invisible care work of Roma women, focusing on its characteristics, the social conditions under which it is performed, and the ways in which the women themselves experience and negotiate it. The study was based on a qualitative research approach, conducting seven semi-structured interviews with Roma women.

The findings highlight that caregiving is a central aspect of the participants’ daily lives and is linked to gendered socialization, the early assumption of responsibilities, and the conditions of social exclusion they experience. At the same time, women develop practices of negotiation and resistance, demanding greater opportunities for education, work, and autonomy for themselves and younger generations.