Οι συνεταιριστικές τράπεζες αποτελούν μία από τις σημαντικότερες μορφές της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (Κ.ΑΛ.Ο.), διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο ως μηχανισμοί περιφερειακής ανάπτυξης, καθώς δίνουν έμφαση στην εντοπιότητα και στη βιώσιμη επανεπένδυση των πόρων, σε αντίθεση με τα συστημικά ιδρύματα που στοχεύουν στη μεγιστοποίηση του βραχυπρόθεσμου κέρδους. Το κεντρικό ερώτημα που τίθεται στην παρούσα εργασία είναι σε ποιο βαθμό οι συνεταιριστικές τράπεζες διεισδύουν στις τοπικές κοινωνίες και σε ποιο βαθμό γίνονται αποδεκτές από τους πολίτες ως μοχλοί οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Για να απαντήσουμε στο παραπάνω ερώτημα, επιλέξαμε ως αντικείμενο μελέτης τη Συνεταιριστική Τράπεζα Καρδίτσας (Σ.Τ.Κ.), η οποία λειτουργεί ως «κοινωνικός επιταχυντής», έχοντας αποδείξει την ανθεκτικότητά της απέναντι σε φυσικές καταστροφές, όπως η κακοκαιρία Daniel, και οικονομικές κρίσεις, ενισχύοντας το τοπικό κοινωνικό κεφάλαιο. Η ερευνητική μέθοδος που υιοθετήθηκε είναι η ποσοτική προσέγγιση μέσω δομημένου ερωτηματολογίου σε δείγμα 101 ενηλίκων κατοίκων και επιχειρηματιών του Νομού Καρδίτσας. Τα σημαντικότερα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν ότι η «ιδιότητα του μέλους» αποτελεί τον ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα εμπιστοσύνης, καθώς τα μέλη της Σ.Τ.Κ. λειτουργούν ως «θεσμικοί πρεσβευτές» του εγχειρήματος, επιβεβαιώνοντας ότι η κοινωνική αποδοχή εδραιώνεται μέσω της συναλλακτικής συμμετοχής. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Σ.Τ.Κ. συνιστά ένα ουσιαστικό «κοινωνικό συμβόλαιο» για την περιοχή, ενώ προτείνεται η ενίσχυση της εξωστρέφειας και του ψηφιακού μετασχηματισμού για τη βιώσιμη ανασυγκρότηση του Συνεταιριστικού Οικοσυστήματος Καρδίτσας.

Cooperative banks represent one of the most significant forms of Social and Solidarity Economy (SSE), playing a pivotal role as mechanisms for regional development by emphasizing local presence and the sustainable reinvestment of resources, in contrast to systemic institutions that prioritize the maximization of short-term profit. The central question addressed in this thesis is the extent to which cooperative banks penetrate local communities and the degree to which they are accepted by citizens as drivers of economic and social cohesion. To address this question, we selected the Cooperative Bank of Karditsa (CBK) as a case study. The bank operates as a 'social accelerator,' having demonstrated resilience against natural disasters—such as storm Daniel—and economic crises, thereby strengthening local social capital. The research methodology adopted involved a quantitative approach through a structured questionnaire administered to a sample of 101 adult residents and entrepreneurs in the Regional Unit of Karditsa. The most significant research findings indicate that 'membership status' is the strongest predictor of trust, as CBK members act as 'institutional ambassadors' for the initiative, confirming that social acceptance is consolidated through transactional participation. The thesis concludes that the CBK constitutes a fundamental 'social contract' for the region, while proposing the enhancement of outreach and digital transformation to ensure the sustainable reconstruction of the Cooperative Ecosystem of Karditsa.