Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται στην εξέλιξη της Προσβασιμότητα & Συμπερίληψη στο Δημόσιο Τομέα «Αξιολόγηση της προσβασιμότητας των δημόσιων υπηρεσιών για εργαζομένους και πολίτες με αναπηρία: Μοντέλο ανάλυσης για τη Δημόσια Διοίκηση 2030.Στο επίκεντρο της μελέτης βρίσκεται η παραδοχή ότι η προσβασιμότητα δεν αποτελεί μια περιφερειακή τεχνική προδιαγραφή, αλλά μια θεμελιώδη δημοκρατική αξία που καθορίζει τη σχέση του κράτους με τους πολίτες και τους υπαλλήλους. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση των τρόπων με τους οποίους ο ψηφιακός μετασχηματισμός και οι αναδυόμενες τεχνολογίες (Τεχνητή Νοημοσύνη, Cloud Computing, IoT) μπορούν να γεφυρώσουν το υφιστάμενο χάσμα μεταξύ της νομοθετικής πρόβλεψης και της καθημερινής εμπειρίας των ΑμεΑ. Η εργασία φιλοδοξεί να προτείνει ένα ολοκληρωμένο Μοντέλο Ανάλυσης (IRI 2030), το οποίο θα λειτουργεί ως εργαλείο αυτοαξιολόγησης για τους δημόσιους φορείς, προκειμένου να μετρηθεί η ετοιμότητά τους απέναντι στις προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας.

This thesis explores the evolution of Public Administration towards a model of absolute accessibility and inclusion for People with Disabilities (PwD), with a time horizon of 2030. At the core of this study lies the premise that accessibility is not merely a peripheral technical specification, but a fundamental democratic value that defines the relationship between the State and both the citizens and the public servants. The purpose of this research is to investigate how digital transformation and emerging technologies (Artificial Intelligence, Cloud Computing, IoT) can bridge the existing gap between legislative provisions and the daily experience of PwD. This work aspires to propose a comprehensive Analysis Model, namely IRI 2030, designed to serve as a self-assessment tool for public entities to measure their readiness against the challenges of the upcoming decade.