Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εικόνα των Μικρασιατών προσφύγων, έτσι όπως αυτή αποτυπώθηκε από τον Τύπο της Πάτρας κατά την περίοδο από το 1922 έως το 1926. Αξιοποιείται η εφημερίδα Νεολόγος, το σημαντικότερο δημοσιογραφικό έντυπο της πόλης, και ευρύτερα της Δυτικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου κατά τη μεσοπολεμική περίοδο, με φιλική τοποθέτηση προς τη βενιζελική πλευρά. Πρόκειται για μία εμβληματική εφημερίδα της Πάτρας, την μακροβιότερη της πόλης, καθώς εξακολουθεί να κυκλοφορεί έως και σήμερα. Η Πάτρα, ως σημαντικό λιμάνι και αστικό κέντρο με έντονη οικονομική δραστηριότητα κατά την εν λόγω περίοδο, αποτέλεσε κομβικό σημείο υποδοχής και διασποράς των προσφύγων, ενώ υπήρξε επίσης μία πόλη με σημαντικό αριθμό εσωτερικών και ξένων μεταναστών.

Η εργασία προσεγγίζει τον Τύπο όχι ως ένα μέσο αποτύπωσης των προσφύγων ή της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της Πάτρας, αλλά ως ένα ισχυρό μέσο παραγωγής λόγου και διαμόρφωσης στάσεων και ιδεών. Μέσα από τη συστηματική αποδελτίωση των φύλλων του Νεολόγου και την ανάλυση ποικίλων δημοσιευμάτων (άρθρων, αγγελιών, παρεμβάσεων αναγνωστών κλπ.), αντανακλώνται οι κυρίαρχες αναπαραστάσεις των Μικρασιατικών προσφύγων αλλά και το αφήγημα με το οποίο επιχειρήθηκε η ένταξή τους στην τοπική κοινωνία.

Η παρούσα εργασία δείχνει ότι ο Νεολόγος συνέβαλε καθοριστικά στην αναπαραγωγή και τη συγκρότηση του εθνικού αφηγήματος που αποδεχόταν τους πρόσφυγες υπό όρους που καθορίζονταν από τις στοχεύσεις του κράτους κατά τη μεσοπολεμική περίοδο, μετατοπίζοντας ταυτόχρονα την ευθύνη από τις κρατικές δομές προς τους ίδιους τους πρόσφυγες.

The present master’s thesis examines the image of the Asia Minor refugees as presented in the Patras press during the period 1922–1926. It draws on the newspaper Neologos, the most important journalistic publication of the city and, more broadly, of Western Greece and the Peloponnese during the interwar period. Patras, as a major port city and urban centre with intense economic activity at the time, constituted a key point for the reception and redistribution of refugees, while it was also a city with a significant presence of foreign and internal migrants.

The thesis approaches the press not as a medium that merely reflects refugees or the social and political life of Patras, but as a powerful mechanism for the production of discourse and the shaping of attitudes and ideas. Through the systematic examination of issues of Neologos and the analysis of a wide range of published material (articles, advertisements, readers’ letters, etc.), the study highlights the dominant representations of the Asia Minor refugees, as well as the terms under which their integration into local society—and, by extension, into national society—was pursued.

This thesis demonstrates that Neologos played a decisive role in reproducing and shaping the national narrative that accepted refugees under terms defined by the state’s objectives during the interwar period, while simultaneously shifting responsibility from state structures onto the refugees themselves.