Ο κτιριακός τομέας αποτελεί έναν από τους πλέον ενεργοβόρους κλάδους παγκοσμίως, καθιστώντας την ενεργειακή του αναβάθμιση κρίσιμη προτεραιότητα για την επίτευξη των σύγχρονων περιβαλλοντικών στόχων. Ωστόσο, κατά τη διαχείριση τεχνικών έργων μεγάλης κλίμακας, η επιλογή της βέλτιστης μεθόδου αναβάθμισης συνιστά ένα εξαιρετικά σύνθετο πρόβλημα. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως σκοπό τη συστηματική αξιολόγηση και ιεράρχηση επιλεγμένων τεχνικών διαχείρισης ενέργειας κτιρίων, εξετάζοντάς τες όχι μόνο υπό το πρίσμα της θεωρητικής εξοικονόμησης, αλλά μέσα από τις ρεαλιστικές απαιτήσεις της κατασκευαστικής αγοράς.
Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, αναπτύχθηκε ένα υβριδικό μοντέλο Πολυκριτηριακής Ανάλυσης Αποφάσεων (MCDA), συνδυάζοντας την Αναλυτική Ιεραρχική Διαδικασία (AHP) και τη Μέθοδο Προσέγγισης Ιδεατής Λύσης (TOPSIS). Μέσω πρωτογενούς ποσοτικής έρευνας (Expert Survey) σε δείγμα 21 εξειδικευμένων μηχανικών, αξιολογήθηκαν πέντε βασικές ομάδες παρεμβάσεων έναντι τεσσάρων κριτηρίων: Οικονομική Βιωσιμότητα, Ενεργειακή Απόδοση, Επεκτασιμότητα και Λειτουργική Ανθεκτικότητα.
Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι η Οικονομική Βιωσιμότητα αποτελεί το κυρίαρχο κριτήριο λήψης αποφάσεων (με βάρος 46,2%). Στην τελική κατάταξη, η Αναβάθμιση του Ηλεκτρομηχανολογικού (Η/Μ) Εξοπλισμού αναδείχθηκε ως η απόλυτα βέλτιστη τεχνική, ακολουθούμενη από τα συστήματα Έξυπνου Ελέγχου (BEMS/IoT), αφήνοντας την παραδοσιακή Παθητική Θωράκιση στην τρίτη θέση. Η μεθοδολογική αυτή προσέγγιση παρέχει ένα δομημένο και αξιόπιστο εργαλείο λήψης αποφάσεων, το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα στον σχεδιασμό και την ωρίμανση έργων σε δίκτυα τοπικής αυτοδιοίκησης ή σε ευρείας κλίμακας προγράμματα βιώσιμης ανάπτυξης.

The building sector is one of the most energy-intensive industries worldwide, making its energy upgrade a critical priority for achieving modern environmental and climate goals. However, in large-scale technical project management, selecting the optimal retrofit method constitutes a highly complex problem. This master's thesis aims to systematically evaluate and prioritize the available building energy management techniques, examining them not only from the perspective of theoretical energy savings but also through the realistic operational and financial demands of the construction market.
To address this multi-dimensional problem, a hybrid Multi-Criteria Decision Analysis (MCDA) model was developed, combining the Analytic Hierarchy Process (AHP) with the Technique for Order of Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS). Through primary quantitative research (Expert Survey) conducted on a sample of 21 specialized engineers and project managers, five main groups of energy interventions were evaluated against four structural criteria: Economic Viability, Energy Efficiency, Scalability, and Operational Resilience.
The results demonstrated that Economic Viability is the dominant decision-making criterion, accounting for a weight of 46.2%. In the final ranking, the Upgrade of Electromechanical (HVAC and Lighting) Equipment emerged as the absolute optimal technique, followed closely by Smart Control systems (BEMS/IoT), leaving traditional Passive Shielding (building envelope retrofitting) in third place. This methodological approach provides a structured, robust, and reliable decision-making tool, which can be directly applied to the planning and maturation of infrastructure projects in local government networks, as well as in large-scale sustainable development programs.