Η παρούσα εργασία θα προσπαθήσει να καταδείξει την άποψη των Πάτερων της Εκκλησίας για τον θάνατο. Στο πρώτο μέρος η εργασία θα ασχοληθεί με τις απόψεις των Πάτερων και την κριτική τους απέναντι στις απόψεις περί θανάτου που επικρατούσαν στον βιβλικό κόσμο της ΠΔ. Είναι απαραίτητο να εξετασθεί το περιβάλλον γεννήσεως του χριστιανισμού, καθώς ήδη από τον βιβλικό κόσμο υιοθετήθηκαν απόψεις περί ανθρωπολογίας και περί θανάτου με κριτική διάθεση στη βάση του χριστοκεντρικού μοντέλου ερμηνείας. Οι Πατέρες επιμένοντας στη χριστοκεντρική ερμηνεία του βιβλικού κόσμου και της ΠΔ φώτισαν ουσιαστικά το σκοτάδι που επικρατούσε όσον αφορά την τραγικότητα του θανάτου υπό το φως του σωτηριώδους έργου του Χριστού.

Στο επόμενο μέρος της η εργασία θα ασχοληθεί με το έτερο περιβάλλον στο οποίο αναπτύχθηκε ο χριστιανισμός, ήτοι τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Περιβάλλον φυσιοκρατίας με διαφορετικές θέσεις για τον θάνατο από εκείνες του βιβλικού κόσμου. Οι απόψεις του αρχαίου ελληνικού κόσμου για τον θάνατο θα παρουσιαστούν υπό την κριτική διάθεση των ορθοδόξων Πατέρων, δηλαδή σε αντιπαραβολή με τις ασυμβίβαστες απόψεις του χριστιανισμού, όπως η μετενσάρκωση και η υπεροχή της ψυχής έναντι του σώματος. Ωστόσο οι Πατέρες αναζήτησαν τα κοινά σημεία, βρήκαν αρκετά και τα απέδωσαν στον σπερματικό λόγο. Έτσι οι απόψεις του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη περί θανάτου, όπως: η διάσωση του προσωπικού στοιχείου του ανθρώπου, η αναγκαιότητα κάθαρσης του ανθρώπου από τα σωματικά πάθη, η ανάγκη της συνεχούς μνήμης θανάτου ως τροφοδότηση του πολέμου κατά των παθών, υιοθετήθηκαν και συγχωνευθήκαν τελικά υπό το πρίσμα βέβαια της χριστιανικής αλήθειας.

Στο τελευταίο κεφάλαιο η εργασία θα επιχειρήσει να αναδείξει το καινό του μηνύματος του χριστιανισμού, που με το σωτηριώδες έργο του Κυρίου Ιησού Χριστού επέτυχε τελικά την νέκρωση του θανάτου, η οποία και έγινε ζωντανό βίωμα εντός της Εκκλησίας μέχρι τον άνθρωπο του συγχρόνου κόσμου.

This study aims to illustrate the perspectives of the Church Fathers regarding the phenomenon of death. In the first part, the study will examine the Fathers’ views and their critique of the prevailing perceptions of death in the biblical world. It is necessary to examine the environment in which Christianity emerged, as it adopted broader anthropological views and specific notions of death from the Biblical tradition. These views approached critically on the basis of a Christocentric interpretive model. By insisting on this Christocentric reading of the Biblical world and the Old Testament, the Fathers essentially illuminated the darkness surrounding the tragic nature of death, through the light of Christ’s salvific work.

In the following section, this study will address the other environment in which Christianity developed: the ancient Greek world. This was a physiocratic environment with perspectives on death that differed from those of the biblical world. Ancient Greek views on death will be presented through the critical lens of the Orthodox Fathers; that is, in contrast to incompatible concepts such as reincarnation and the superiority of the soul over the body. Nevertheless, the Fathers sought common ground, identifying several points of convergence which they attributed to the Seminal Word. Thus, the views of Plato and Aristotle regarding death—such as the preservation of the human personhood, the necessity of purifying the individual from bodily passions, and the need for a constant 'remembrance of death' as a means to fuel the struggle against the passions—were ultimately adopted and assimilated, albeit through the lens of Christian truth.

In the final chapter, this study will attempt to highlight the empty tomb of Christianity, which, through the salvific work of the Lord Jesus Christ, ultimately achieved the trampling of death; a victory that has become a living experience within the Church, extending to the person of the modern world."