« Η Διακρατική Τεκνοθεσία και Η Οικογενειακή Γλωσσική Πολιτική: Μελέτη Δύο Ελληνόγλωσσων Οικογενειών»

  1. MSc thesis
  2. ΝΑΥΣΙΚΑ ΜΠΑΛΑΤΣΑ
  3. Σύγχρονες τάσεις στη γλωσσολογία για εκπαιδευτικούς (ΑΔΕ)
  4. 28 February 2026
  5. Ελληνικά
  6. 80
  7. Κάντζου Βασιλική
  8. διακρατική τεκνοθεσία, οικογενειακή γλωσσική πολιτική, παιδική δράση, γλωσσική μετατόπιση, ταυτότητα
  9. ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ
  10. 1
  11. 3
  12. 28

    • ΠΕΡΙΛΗΨΗ

      Η παρούσα διπλωματική διερευνά τη σχέση μεταξύ της διακρατικής τεκνοθεσίας και της οικογενειακής γλωσσικής πολιτικής (FLP) μέσω μιας ποιοτικής συγκριτικής ανάλυσης δύο ελληνόφωνων οικογενειών που υιοθέτησαν παιδιά από πόλη της Ανατολικής Αφρικής. Η μελέτη διερευνά πώς οι γλωσσικές ιδεολογίες των θετών γονέων, η δράση των παιδιών και το ευρύτερο κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο διαμορφώνουν τις γλωσσικές πρακτικές και τη συγκρότηση της ταυτότητας εντός της οικογένειας. Βασιζόμενη σε δύο ημιδομημένες συνεντεύξεις, η ανάλυση εστιάζει σε τρεις κεντρικούς άξονες: (α) τη γλώσσα και την ταυτότητα στην οικογένεια, (β) τις γλωσσικές πρακτικές και στρατηγικές και (γ) τις εξωτερικές επιρροές όπως η σχολική φοίτηση και οι κοινωνικές στάσεις.

      Τα ευρήματα δείχνουν ότι, παρά τα διαφορετικά σημεία εκκίνησης των γονέων και τις συνθήκες τεκνοθεσίας, και οι δύο οικογένειες ανέπτυξαν μια πολιτική για τη γλώσσα της οικογένειας με κυρίαρχη την ελληνική, ενώ η μητρική γλώσσα των παιδιών (Αμχαρικά) δεν παρέμεινε σε καθημερινή χρήση. Ωστόσο, οι διαδρομές ως προς αυτό το αποτέλεσμα διέφεραν. Στη μια περίπτωση, ο γονέας αρχικά προσπάθησε να διατηρήσει τη γλωσσική συνέχεια μέσω στρατηγικών γεφύρωσης, αλλά αργότερα εγκατέλειψε αυτές τις προσπάθειες λόγω της ισχυρής αντίστασης του παιδιού. Στην άλλη περίπτωση, υιοθετήθηκε εξαρχής μια προσέγγιση αποκλειστικά στα ελληνικά, υποκινούμενη από πεποιθήσεις για γλωσσική σταθερότητα και ένταξη. Και στις δύο οικογένειες, τα παιδιά έπαιξαν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση των γλωσσικών αποτελεσμάτων, είτε μέσω άρνησης είτε μέσω επιλεκτικής εμπλοκής, αποδεικνύοντας ότι η οικογενειακή γλωσσική πολιτική συνδιαμορφώνεται και δεν είναι αποκλειστικά γονεοκεντρική.

      Η μελέτη υπογραμμίζει περαιτέρω ότι η απώλεια γλώσσας δεν συνεπάγεται απαραίτητα απώλεια καταγωγής ή ταυτότητας. Αντίθετα, οι οικογένειες μπορούν να επιβεβαιώνουν την καταγωγή μέσω αφηγήσεων,  συναισθηματικής υποστήριξης και ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης, μελλοντικών συνδέσεων και όχι αποκλειστικά μέσω της διατήρησης της γλώσσας. Συνολικά, η διπλωματική συμβάλλει στην έρευνα για τη διακρατική τεκνοθεσία και τη γλωσσική μετατόπιση, δείχνοντας ότι η γλωσσική αλλαγή είναι μια δυναμική, διαπραγματευμένη διαδικασία που διαμορφώνεται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της τεκνοθεσίας, την πρωτοβουλία και συμμετοχή του παιδιού και το κοινωνικό πλαίσιο, και όχι ένα απλό αποτέλεσμα της γονικής επιλογής.

    • ABSTRACT

      This thesis examines the connection between intercountry adoption and family language policy (οικογενειακή γλωσσική πολιτική) using a qualitative comparative study of two families speaking the Greek language that adopted Ethiopian children. The research questions are how language ideologies of adoptive parents, children agency and the socio-cultural context at large influence language practices and identity formation in the family. Based on two semi-structured interviews, the analysis will be based on three main axes, namely (a) language and identity within the family, (b) language practices and strategies, and (c) external conditions, including schooling and social attitudes.

      The results indicate that both families adopted a Greek-dominant family language policy, although their parents had different starting points and adoption situations, and the language in which the children were born (Amharic) was not used in the daily activities. Nevertheless, there were different ways to this end. In one scenario, the parent has first tried to uphold linguistic continuity by using bridging strategies but has since given up the strategies since the child has resisted them a lot. In the second instance, the Greek-only strategy was followed at the very beginning due to the ideology regarding the language stability and assimilation. Children in both families contributed to the process of language results, either by refusing or choosing to participate, which proved that οικογενειακή γλωσσική πολιτικη is not a parent-directed process.

      The research also emphasizes that language loss does not always mean loss of origin and identity. Rather, families could validate origin by using narratives, emotional support and building seld-confidencefuture and oriented relationships instead of using language maintenance. On the whole, the thesis contributes to the study of intercountry adoption and οικογενειακή γλωσσική πολιτικη by demonstrating that language shift is a negotiation process, which depends on the time of adoption, child agency and participation, and social conditions, but not the mere product of parental decision.

  14. Hellenic Open University
  15. Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές