Η παρούσα εργασία εξετάζει τον λόγο του Αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο (Πρ. 17,16–34) μέσα από συνδυαστική ερμηνευτική, θεολογική και παιδαγωγική προσέγγιση. Αρχικά παρουσιάζεται το ιστορικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό πλαίσιο της ελληνιστικής Αθήνας, καθώς και οι κύριες φιλοσοφικές σχολές που διαμόρφωσαν τον πνευματικό ορίζοντά της. Ακολουθεί συστηματική ανάλυση της Αρεοπαγητικής ομιλίας, με έμφαση στη ρητορική δομή, το θεολογικό της περιεχόμενο και την πρόσληψή της από την πατερική παράδοση. Στη συνέχεια διερευνώνται η παιδαγωγική ταυτότητα του Αποστόλου Παύλου και οι δυνατότητες αξιοποίησης του λόγου του στην εκπαίδευση. Αναδεικνύονται τα βασικά χαρακτηριστικά και οι ανάγκες των εφήβων, οι στόχοι και η λειτουργία των νέων αναλυτικών προγραμμάτων στην θρησκευτική εκπαίδευση καθώς και οι φυσικές και ψηφιακές δυνατότητες της σύγχρονης τάξης. Στο εφαρμοστικό μέρος παρουσιάζονται δύο διδακτικά σενάρια για το Γυμνάσιο, τα οποία αξιοποιούν βιωματικές και συνεργατικές μεθόδους, καθώς και ψηφιακά εργαλεία, προτείνοντας πρακτικούς τρόπους διδασκαλίας και αξιολόγησης. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία του παύλειου λόγου ως θεολογικού και παιδαγωγικού υποδείγματος, ικανού να ενισχύσει τον διάλογο, την κριτική σκέψη και τον θρησκευτικό γραμματισμό των μαθητών.

This paper examines the speech of the Apostle Paul on the Areopagus (Acts 17:16–34) through a combined hermeneutical, theological and pedagogical approach. Initially, the historical, cultural and religious context of Hellenistic Athens is presented, as well as the main philosophical schools that shaped its intellectual horizon. This is followed by a systematic analysis of the Areopagitic speech, with emphasis on the rhetorical structure, its theological content and its reception by the patristic tradition. The pedagogical identity of the Apostle Paul and the possibilities of utilizing his speech in education are then explored. The basic characteristics and needs of adolescents, the goals and operation of new curricula in religious education as well as the physical and digital capabilities of the modern classroom are highlighted. The applied part presents two teaching scenarios for the Gymnasium, which utilize experiential and collaborative methods, as well as digital tools, proposing practical ways of teaching and evaluation. The work highlights the importance of the Pauline discourse as a theological and pedagogical model, capable of strengthening dialogue, critical thinking and religious literacy of students.