Η εργασία εξετάζει την σημασία των κρίσιμων πρώτων υλών, των πρώτων υλών στραγητικής σημασίας και των σπάνιων γαιών. Οι κρίσιμες πρώτες ύλες αποτελούν βασικά συστατικά σε τεχνολογίες αιχμής, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα ηλεκτρικά οχήματα και τα ηλεκτρονικά συστήματα. Η εργασία αναδεικνύει την εξάρτηση της Ευρώπης από περιορισμένο αριθμό προμηθευτών, κυρίως την Κίνα, γεγονός που ενέχει γεωπολιτικούς και οικονομικούς κινδύνους για την ασφάλεια εφοδιασμού.
Η μελέτη παρουσιάζει το θεσμικό πλαίσιο της Ε.Ε., και ειδικότερα τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1252, ο οποίος θεσπίζει στόχους για αύξηση της εγχώριας εξόρυξης, παραγωγής και ανακύκλωσης στρατηγικών πρώτων υλών έως το 2030, με έμφαση στην ανάπτυξη τεχνολογιών ανάκτησης και τη μείωση της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης. Παράλληλα, αναλύονται οι τεχνολογικές μέθοδοι ανάκτησης, όπως η πυρομεταλλουργία, η υδρομεταλλουργία και η ανακύκλωση μαγνητών και μπαταριών, καθώς και οι βέλτιστες βιομηχανικές πρακτικές από πολυεθνικές εταιρείες όπως η Umicore και η Heraeus.
Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν ότι η ενίσχυση της κυκλικότητας των CRMs, μέσω της ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης, είναι καθοριστικής σημασίας για τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τη διασφάλιση της στρατηγικής αυτονομίας της Ε.Ε. Η εργασία καταλήγει ότι η επίτευξη των στόχων προϋποθέτει συντονισμένες πολιτικές, τεχνολογική καινοτομία και επενδύσεις στην εκπαίδευση και έρευνα, ώστε να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα στο πλαίσιο της παγκόσμιας ενεργειακής μετάβασης.

This paper examines the importance of critical raw materials (CRMs), strategic raw materials, and rare earth elements. Critical raw materials are essential components in advanced technologies such as renewable energy systems, electric vehicles, and electronic equipment. The study highlights Europe’s dependence on a limited number of suppliers—primarily China—posing significant geopolitical and economic risks to the security of supply.
The study presents the European Union’s regulatory framework, in particular Regulation (EU) 2024/1252, which establishes targets for increasing domestic extraction, production, and recycling of strategic raw materials by 2030, with an emphasis on developing recovery technologies and reducing environmental impact. In parallel, it analyzes technological recovery methods such as pyrometallurgy, hydrometallurgy, and the recycling of magnets and batteries, as well as best industrial practices implemented by multinational companies such as Umicore and Heraeus.
The findings underline that strengthening the circularity of CRMs through recycling and reuse is crucial for sustainable development, reducing environmental impacts, and ensuring the EU’s strategic autonomy. The paper concludes that achieving these objectives requires coordinated policies, technological innovation, and investments in education and research in order to enhance European competitiveness within the context of the global energy transition.