Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην παρουσίαση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς του ως προς την προώθηση του θεματικού τουρισμού - δίνοντας έμφαση στον τουρισμό υπαίθρου - και όχι στην εξαντλητική καταγραφή του θεσμικού πλαισίου που διέπει τις Ειδικές-Εναλλακτικές Μορφές Τουρισμού (ΕΕΜΤ). Μέσω της διερεύνησης της πληρότητας των εννοιολογικών προσδιορισμών των ειδικότερων μορφών του τουρισμού υπαίθρου, όπως αναφέρονται στον ν. 4582/2018, αλλά και των προϋποθέσεων άσκησής τους, η παρούσα ευελπιστεί αφενός να αναδείξει τα σημεία του θεσμικού πλαισίου που χρήζουν περαιτέρω ρύθμισης, αφετέρου να συνεισφέρει στην καλύτερη κατανόηση και περαιτέρω διασαφήνιση του περιεχομένου του τουρισμού υπαίθρου.
Με δεδομένη την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης του θεσμικού πλαισίου των ειδικών-θεματικών μορφών τουρισμού, και δη του τουρισμού υπαίθρου, ενός κεφαλαίου με ιδιαίτερη δυναμική για τον ελληνικό τουρισμό, διενεργήθηκε ποιοτική έρευνα, προκειμένου να αποτυπωθούν οι αντιλήψεις - εμπειρίες των εμπλεκόμενων στον τουρισμό υπαίθρου μερών και οι προτάσεις τους για την περαιτέρω βελτίωσή του. Η έρευνα βασίστηκε σε συνεντεύξεις στελεχών του Δημοσίου που συμμετέχουν στη διαμόρφωση της τουριστικής πολιτικής, αλλά και επαγγελματιών ή εκπροσώπων φορέων του κλάδου που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τον τουρισμό υπαίθρου. Τα αποτελέσματα της έρευνας συγκλίνουν στην αναγνώριση της υψηλής δυναμικής του τελευταίου στην Ελλάδα, ταυτόχρονα όμως αναδεικνύουν την έλλειψη σαφούς και επαρκούς ρυθμιστικού πλαισίου, που οδηγεί σε πρακτικά προβλήματα εφαρμογής, ιδίως σε ζητήματα αδειοδότησης, πιστοποίησης και ελέγχου.
Η θεσμοθέτηση ενός ενιαίου, σαφούς και εξειδικευμένου κανονιστικού πλαισίου, προϊόν μελέτης επιτυχημένων διεθνών πρακτικών και κυρίως ουσιαστικής διαβούλευσης με τα εμπλεκόμενα μέρη, αποτελεί τη μοναδική οδό για τη μετάβαση σε ένα σύγχρονο μοντέλο τουρισμού υπαίθρου. Η χάραξη δε ενιαίας εθνικής στρατηγικής και η σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα συνιστά στρατηγική επιλογή που θα ενισχύσει την υγιή επιχειρηματικότητα, θα θωρακίσει την ασφάλεια των συμμετεχόντων και θα διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του κλάδου, δημιουργώντας ένα ισχυρό brand για τον τουρισμό υπαίθρου.

The present study aims to present the existing institutional framework and assess its effectiveness in promoting thematic tourism - with particular emphasis on rural tourism - rather than to provide an exhaustive record of the institutional framework regarding special and alternative forms of tourism. Through the examination of the adequacy of the conceptual definitions of the specific forms of outdoor tourism referred to in Law 4582/2018, as well as of the conditions for their operation, this study seeks, on the one hand, to highlight those aspects of the institutional framework that require further regulation and, on the other hand, to contribute to a better understanding and further clarification of the content of outdoor tourism.
Given the need for further strengthening of the institutional framework regarding special and thematic forms of tourism, and especially rural tourism - which forms a sector with remarkable potential for the Greek tourism industry - qualitative research was conducted in order to capture the perceptions and experiences of stakeholders involved in outdoor tourism, as well as their proposals for its further improvement. The research was based on interviews with public sector officials involved in shaping tourism policy, as well as professionals and organizations within the sector who have a direct or indirect connection with outdoor tourism. The research findings converge on recognizing the high potential of rural tourism in Greece; however, they also highlight the absence of a clear and adequate regulatory framework, which leads to implementation problems particularly in matters of licensing, certification and supervision.
The establishment of a comprehensive, clear and specialized regulatory framework developed through the analysis of successful international practices and, above all, through substantive consultation with relevant stakeholders, constitutes the only viable path toward the transition to a modern model of rural tourism. The development of a coherent national strategy and the partnership of the public and private sector, constitutes a strategic choice that will foster healthy entrepreneurship, safeguard the safety of participants and ensure the long-term sustainability of the sector, while creating a strong brand for outdoor tourism.