Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη συμβολή της Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΔΑΔ) στην ποιότητα και την οικονομική αποδοτικότητα των υπηρεσιών υγείας, αναδεικνύοντας τον ρόλο του ανθρώπινου δυναμικού ως στρατηγικού πόρου για τη βιωσιμότητα των οργανισμών υγείας. Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων αναγκών φροντίδας και δημοσιονομικών περιορισμών, η αποτελεσματική και στρατηγικά προσανατολισμένη διαχείριση του προσωπικού καθίσταται κρίσιμος παράγοντας οργανωσιακής απόδοσης.

Η μελέτη υιοθετεί τη μεθοδολογία της αφηγηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης, με στόχο τη συστηματική ανάλυση και σύνθεση της διεθνούς και ελληνικής βιβλιογραφίας σχετικά με τη σχέση μεταξύ πρακτικών ΔΑΔ, ποιότητας υπηρεσιών υγείας και οικονομικής αποδοτικότητας. Η ανάλυση εστιάζει σε βασικές λειτουργίες της ΔΑΔ, όπως η στελέχωση, η εκπαίδευση, η αξιολόγηση απόδοσης, η παρακίνηση και η συγκράτηση προσωπικού, και εξετάζει τη συσχέτισή τους με δείκτες ποιότητας και αποδοτικότητας.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η στρατηγική ΔΑΔ συνδέεται με βελτιωμένα κλινικά αποτελέσματα, αυξημένη ασφάλεια ασθενών, υψηλότερη ικανοποίηση και βελτιωμένη οργανωσιακή απόδοση. Παράλληλα, αναδεικνύεται ότι η αντιμετώπιση του ανθρώπινου δυναμικού αποκλειστικά ως παράγοντα κόστους ενδέχεται να υπονομεύει τη μακροπρόθεσμη οικονομική βιωσιμότητα των οργανισμών υγείας. Ωστόσο, η σχέση αυτή δεν είναι πάντοτε αιτιολογικά τεκμηριωμένη, καθώς μεγάλο μέρος της βιβλιογραφίας βασίζεται σε διατομεακά δεδομένα.

Συνολικά, η εργασία καταλήγει ότι η στρατηγική Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού συνιστά αναγκαία αλλά όχι επαρκή συνθήκη για τη βιώσιμη βελτίωση της ποιότητας και της οικονομικής αποδοτικότητας στις υπηρεσίες υγείας, ιδίως στο ελληνικό πλαίσιο όπου θεσμικοί και διοικητικοί περιορισμοί επηρεάζουν την εφαρμογή ολοκληρωμένων στρατηγικών.

This master’s thesis examines the contribution of Human Resource Management (HRM) to the quality and economic efficiency of health care services, highlighting the strategic role of human capital in ensuring organizational sustainability. In an environment characterized by increasing health care demands, fiscal constraints, and continuous organizational change, the effective and strategically oriented management of health professionals is considered a critical determinant of organizational performance.

The study adopts a narrative literature review methodology, aiming to systematically analyze and synthesize international and Greek scholarly literature addressing the relationship between HRM practices, quality of care, and economic efficiency. The analysis focuses on core HRM functions, including staffing, training and development, performance appraisal, employee motivation, and retention, and explores their association with key quality and efficiency indicators.

The findings suggest that strategic HRM is positively associated with improved clinical outcomes, enhanced patient safety, higher levels of satisfaction, and increased organizational productivity. At the same time, the evidence indicates that treating human resources solely as a cost factor may undermine long-term economic sustainability. However, the relationship between HRM practices and organizational performance is not always causally established, as a substantial proportion of the literature relies on cross-sectional research designs.

Overall, the study concludes that strategic Human Resource Management constitutes a necessary but not sufficient condition for the sustainable improvement of quality and economic efficiency in health care services. Particularly in the Greek context, institutional and administrative constraints may limit the effective implementation of comprehensive HRM strategies.