The Greek Armed Forces have been pioneers in technological developments over

time. Technology has been a catalytic factor in ensuring that the combat value of the

armed forces is at its maximum, though it was historically limited mainly to weapon

systems and their maintenance. Logistics, on the other hand, has traditionally been based on limited and outdated methods. Specifically, forecasting, accounting, transaction processing, and the coordination of transport and storage of materials were based on a complex system of bureaucracy. Many times, there was no clear picture regarding the state of the army or the adequacy of materials and means for conducting operations.

One critical category of materials is POL (Petroleum, Oils, and Lubricants), with

an emphasis on motor fuels (diesel, gasoline), JP-8 aviation fuel, and lubricants. The

significance of each material lies in its critical role in the development of operations and the maintenance of weapons, equipment, and building facilities. The ever-increasing needs of the modern theater of operations regarding energy consumption have made it imperative to upgrade the existing material management model.

The use of technological means, such as Artificial Intelligence, sensor meters in

pumps and tanks, automatic data transmission, and automatic accounting settlement, can offer a "real-time" image of stocks and solutions to complex issues. In this work, we will design the architecture of a "Smart Fuel Management System" (FMS), where the architecture is based on IoT technologies (level sensors, smart meters in pumps) and data collection in real time.

The proposed system allows for total inventory visibility, automatic accounting of

each transaction, and the use of Artificial Intelligence (AI) on data to accurately forecast future needs in each unit and formation, calculating the needs for exercises, heating, fixed movements, machinery usage, etc. The goal is to demonstrate how this framework saves resources, automates processes, and increases operational readiness.

Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αποτέλεσαν διαχρονικά πρωτοπόρος στις

τεχνολογικώς εξελίξεις. Η τεχνολογία αποτέλεσε καταλυτικός παράγοντας, ώστε το

αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων να είναι στο μέγιστο δυνατό, αλλά περιοριζόταν μόνο

οπλικά συστήματα και στην συντήρηση αυτών. Η διοικητική μέριμνα από την άλλη μεριά, διαχρονικά βασιζόταν σε περιορισμένες και παρωχημένες μεθόδους.

Συγκεκριμένα η πρόβλεψη, λογιστική τακτοποίηση, η διεκπεραίωση συναλλαγών

και ο συντονισμός μεταφοράς και αποθήκευσης υλικών, βασιζόταν σε ένα σύνθετο

σύστημα γραφειοκρατίας. Πολλές φορές δεν υπήρχε ξεκάθαρη εικόνα για την κατάσταση του στρατεύματος, την επάρκεια υλικών και μέσων για την διεξαγωγή επιχειρήσεων. Μια κατηγορία υλικών αποτελούν τα υλικά POL (Petroleum, Oils, Lubricants), με έμφαση στα καύσιμα κίνησης (πετρέλαιο, βενζίνη), το αεροπορικό καύσιμο JP-8 και τα λιπαντικά. Η σημαντικότητα του εκάστοτε υλικού έγκειται στην μέγιστη σημασία του για την εξέλιξη των επιχειρήσεων και την συντήρηση οπλισμού, μέσων και κτιριακών εγκαταστάσεων.

Οι ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες του σύγχρονου θεάτρου επιχειρήσεων σε

κατανάλωση ενέργειας, έχει καταστήσει επιτακτική την ανάγκη αναβάθμισης της

υφιστάμενου μοντέλου διαχείρισης των υλικών. Η χρήση τεχνολογικών μέσων όπως η

χρήση τεχνικής νοημοσύνης, μετρητών αισθητήρων στις αντλίες και τις δεξαμενές, η

αυτόματη αποστολή δεδομένων και αυτόματη λογιστική τακτοποίηση, μπορούν να

προσφέρουν “real time” εικόνα των αποθεμάτων και λύσεις σε πολύπλοκα ζητήματα.

Σε αυτή την εργασία, θα σχεδιάσουμε την αρχιτεκτονική ενός “έξυπνου

Συστήματος Διαχείρισης Καυσίμων” (FMS), όπου η αρχιτεκτονική αυτή βασίζεται σε

τεχνολογίες IoT (αισθητήρες στάθμης, έξυπνοι μετρητές σε αντλίες) και την συλλογή

δεδομένων σε πραγματιστικό χρόνο. Το προτεινόμενο σύστημα επιτρέπει στην ολική

ορατότητα αποθεμάτων, την αυτόματη λογιστική τακτοποίησή κάθε δοσοληψίας και την

χρήση τεχνικής νοημοσύνης (AI) πάνω σε δεδομένα για την ακριβή πρόβλεψη

(forecasting) μελλοντικών αναγκών σε κάθε μονάδα και σχηματισμό, υπολογίζοντας τις

ανάγκες σε ασκήσεις, θέρμανση, τις πάγιες κινήσεις, χρήσεις μηχανημάτων κ.α. Στόχος

είναι να αποδείξει πως αυτό το πλαίσιο εξοικονομεί πόρους, αυτοματοποιεί διαδικασίες

και αυξάνει την επιχειρησιακή ετοιμότητα.