Τα αδημοσίευτα διηγήματα του Ν.Β. Φαρδύ από τη Σαμοθράκη (1853-1901). Φιλολογική έκδοση.

  1. MSc thesis
  2. ΘΕΟΔΩΡΑ-ΦΑΝΕΙΡΗΝΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΟΥ
  3. Δημιουργική Γραφή (ΔΓΡ)
  4. 07 March 2026
  5. Ελληνικά
  6. 199
  7. Κούγκουλος Αθανάσιος
  8. ηθογραφία, εξω ελληνισμός, διήγημα, άτονη γραφή, Σαμοθράκη
  9. Εκδοτικά
  10. 1
  11. 27
  12. 0
    • Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει φιλολογικά το έργο του Θράκα ιατροφιλοσόφου Νικολάου Β. Φαρδύ, ενός σημαντικού λογίου με πολυσχιδή πνευματική δράση. Γεννημένος στη Σαμοθράκη, σπούδασε στη Σμύρνη και τη Μασσαλία και κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής του (1853-1901) δημοσίευσε πλήθος βιβλίων και άρθρων με ευρύ περιεχόμενο (λαογραφικό, γεωγραφικό, γλωσσολογικό, θρησκειολογικό, ιστορικό, αρχαιολογικό, παιδαγωγικό, ιατρικό, μουσικολογικό) με σημείο αναφοράς το γενέθλιο νησί του. Αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης στα τέλη του 19ου αιώνα αποτέλεσαν οι δύο μονογραφίες του «Περί Ατόνου και Απνευματίστου γραφής της Ελληνικής Γλώσσης», όπου παρουσίασε τις πρωτοποριακές γλωσσικές του απόψεις σχετικά με ένα σύστημα γραφής χωρίς τόνους και πνεύματα και το οποίο, κατόπιν σφοδρών αντιδράσεων, αναθεώρησε σε μονοτονικό, ενενήντα σχεδόν χρόνια πριν από τη θεσμική καθιέρωσή του. Μία σημαντική πτυχή της συγγραφικής δραστηριότητάς του, εν πολλοίς άγνωστη και ανεξερεύνητη έως σήμερα, αποτελεί η λογοτεχνική του παραγωγή. Ο Φαρδύς ασχολήθηκε σποραδικά με την ποίηση και συστηματικότερα με την αφηγηματική πεζογραφία, κυρίως το διήγημα. Τα σωζόμενα διηγήματα, αφηγήματα και σχεδιάσματα διηγημάτων του, όπως επίσης και τα ποιήματά του εντοπίζονται σε δύο αυτόγραφα τετράδια-ημερολόγια: το πρώτο είχε παραδοθεί στον Ι. Δραγούμη (1906) και σήμερα φυλάσσεται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, ενώ το δεύτερο βρίσκεται σε ιδιωτικό αρχείο του Ν. Ρηγόπουλου, απόγονου του Φαρδύ, στην Αλεξανδρούπολη. Αν και παραμένουν ανέκδοτα ακόμη, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη φιλολογική έρευνα για δύο λόγους: αφενός για την εφαρμογή των αιρετικών γλωσσικών απόψεων του συγγραφέα (χρήση άτονης καθαρεύουσας) και αφετέρου για την προβολή μιας σχεδόν ανεξερεύνητης διάστασης της ηθογραφίας, που φαίνεται να επικράτησε στον έξω ελληνισμό της τουρκοκρατούμενης Ανατολής και διαφοροποιείται σημαντικά από το ιδεολόγημα της εθνικής πατρίδας και της ειδυλλιακής απεικόνισης της υπαίθρου, με έντονα σατιρικά, ρεαλιστικά ή και νατουραλιστικά στοιχεία. Ως μικρή συνεισφορά στη γραμματολογική ανάδειξη του Φαρδύ, μέσω της παρούσας μελέτης παρουσιάζεται μία ολοκληρωμένη κριτική έκδοση του πεζογραφικού και ποιητικού του έργου.
    • This thesis attempts to approach the work of the Thracian physician-philosopher Nikolaos V. Fardis from a philological perspective, a significant scholar with multifaceted intellectual activity. Born in Samothrace, he studied in Smyrna and Marseille, and during his short life (1853–1901), he published numerous books and articles, covering a broad range of subjects (folkloric, geographical, linguistic, theological, historical, archaeological, pedagogical, medical, musicological), with his birthplace island as a reference point. A major point of contention in the late 19th century were his two monographs on “the non-accented and non-spiritualized writing of the Greek language,” in which he presented his pioneering linguistic views on a writing system without accents and spirits. This system, following intense reactions, was revised into a monotonic system nearly ninety years before its institutional establishment. An important aspect of his literary activity, largely unknown and unexplored until today, is his literary production. Fardis sporadically engaged in poetry and more systematically in narrative prose, primarily short stories. The ten surviving short stories, narratives, and drafts of stories, as well as the nine poems, are found in two autograph notebooks-diaries: the first was delivered to I. Dragoumis (1906) and is currently held in the Gennadius Library, while the second is in the private archive of N. Rigopoulos, a descendant of Fardis, in Alexandroupolis. Although they remain unpublished to this day, they are of particular interest for philological research for two reasons: firstly, for the application of the author’s unorthodox linguistic views (the use of an unaccented katharevousa) and secondly, for showcasing an almost unexplored aspect of ethnography, which seems to have prevailed among the Greek diaspora of Ottoman-occupied Eastern Europe, differing significantly from the ideology of the national homeland and the idyllic depiction of the countryside, with strong satirical, realistic, or even naturalistic elements. As a small contribution to the literary recognition of Fardis, this study presents the first complete critical edition of his surviving prose and poetic work.
  14. Hellenic Open University
  15. Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.