Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις υλικές αποτυπώσεις της μνήμης και της
λήθης της δεκαετίας του 1940 στην πόλη του Ηρακλείου. Στόχος της είναι να αναδείξει
τον τρόπο με τον οποίο η μνήμη της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου αποτυπώνεται
στον αστικό χώρο και πώς αυτή συνέβαλε στη διαμόρφωση της ιστορικής συνείδησης
και της συλλογικής ταυτότητας της πόλης.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η δεκαετία του 1940 διακρίνεται σε δύο
βασικές περιόδους: την περίοδο της Αντίστασης και της Κατοχής απέναντι στις
γερμανικές δυνάμεις και την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου. της Αντίστασης και της
Κατοχής καταλαμβάνει κεντρική θέση στο δημόσιο χώρο, με κυρίαρχη θεματική τη
Μάχη της Κρήτης και την ανάδειξη του λαϊκού ηρωισμού. Αντίθετα, η μνήμη του
Εμφυλίου εμφανίζεται περιορισμένη ή αποσιωπημένη, οδηγούμενη στη συλλογική
λήθη.
Συμπερασματικά, η μνήμη της πόλης του Ηρακλείου παρουσιάζεται ως διαιρεμένη:
από τη μία πλευρά προβάλλεται η μνήμη που συνδέεται με τον ηρωισμό του κρητικού
λαού και την αντίσταση, ενώ από την άλλη πλευρά ,η λήθη σχετίζεται με το τραυματικό
παρελθόν του Εμφυλίου. Η επιλεκτική αυτή διαχείριση της μνήμης αναδεικνύει τις
σύνθετες σχέσεις ανάμεσα στην ιστορία, την ταυτότητα και τον δημόσιο χώρο.

This Master’s thesis examines the material manifestations of memory and oblivion of
the 1940s in the city of Heraklion. Its aim is to highlight the ways in which the memory
of this specific historical period is inscribed in the urban space and how it has
contributed to the formation of the city’s historical consciousness and collective
identity.
The findings of the research indicate that the 1940s can be divided into two main
periods: the period of the Resistance and the German Occupation, and the period of the
Greek Civil War. The memory of Resistance and the Occupation occupies a central
position in the public space, with the Battle of Crete as a dominant theme and a strong
emphasis on popular heroism. In contrast, the memory of the Civil War appears limited
or silenced, leading to its relegation to collective oblivion.
In conclusion, the memory of the city of Heraklion emerges as divided: on the one hand,
memory is associated with the heroism of the Cretan people and the Resistance, while
on the other hand, oblivion is linked to the traumatic past of the Civil War. This selective
management of memory highlights the complex relationships between history, identity,
and public space.