Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διδασκαλία και την εκμάθηση της προφοράς της γαλλικής ως ξένης γλώσσας (FLE) στο ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο. Παρότι η προφορά αποτελεί βασικό στοιχείο της προφορικής επικοινωνιακής ικανότητας και της καταληπτότητας, συχνά παραμένει υποβαθμισμένη στη διδακτική πράξη. Η έρευνα εστιάζει στις φωνητικές και προσωδιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ελληνόφωνοι μαθητές λόγω παρεμβολών από τη μητρική τους γλώσσα, καθώς και στις διδακτικές πρακτικές που υιοθετούν οι εκπαιδευτικοί.
Η μελέτη βασίζεται σε μικτή μεθοδολογική προσέγγιση, συνδυάζοντας θεωρητικό πλαίσιο και εμπειρική έρευνα. Το θεωρητικό μέρος αντλεί από τη βιβλιογραφία σχετικά με τη φωνολογική ικανότητα, την καταληπτότητα και τη φωνητική διόρθωση στο FLE. Το εμπειρικό σκέλος στηρίζεται σε ερωτηματολόγιο που απευθύνθηκε σε εκπαιδευτικούς FLE στην Ελλάδα, καθώς και σε ανάλυση διδακτικών εγχειριδίων.
Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την ύπαρξη απόκλισης μεταξύ της αναγνωρισμένης σημασίας της προφοράς και της περιορισμένης, συχνά αποσπασματικής, εφαρμογής της στην τάξη, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για πιο συστηματική και προσανατολισμένη στην καταληπτότητα διδασκαλία της προφοράς.
