Η παρούσα εργασία μελετά τα υφολογικά στοιχεία στη σεναριακή μεταγραφή του λογοτεχνικού έργου H Φόνισσα του Παπαδιαμάντη στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Φέρρη (1974). Αρχικά εξετάζεται το ύφος του πρωτότυπου κειμένου και ποιοι παράγοντες συμβάλλουν στη διαμόρφωσή του, ενώ στη συνέχεια διερευνάται το κινηματογραφικό ύφος της ταινίας με έμφαση στα στοιχεία της μιζανσέν (mise en scene).

Στο πρώτο μέρος της εργασίας, παρουσιάζονται βασικά στοιχεία για τη ζωή και το έργο του Παπαδιαμάντη με ιδιαίτερη αναφορά στο λογοτεχνικό έργο Η Φόνισσα. Ακολούθως, αναλύονται οι παράγοντες που συμβάλουν στη διαμόρφωση του αφηγηματικού ύφους του έργου, όπως ο αφηγητής, η εστίαση, η γλώσσα, η ποιητικότητα, οι περιγραφές και οι εικόνες.

Στο δεύτερο μέρος,  εξετάζεται το οπτικοακουστικό μέσο του κινηματογράφου σε σχέση με τη λογοτεχνία και την αφήγηση, καθώς και η κινηματογραφική διασκευή ως δημιουργική διαδικασία μέσα από την κατηγοριοποίηση των αλλαγών που υφίσταται η λογοτεχνική πηγή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μιζανσέν και αναλύονται επιμέρους στοιχεία της, όπως ο φωτισμός, το σκηνικό, τα κοστούμια και η υποκριτική και ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιούνται στην ταινία του Φέρρη.

Τέλος, διατυπώνονται συμπεράσματα σχετικά με τις συγκλίσεις ή αποκλίσεις της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου ως προς τα υφολογικά τους χαρακτηριστικά.

Ακολουθεί το δημιουργικό μέρος, όπου επιχειρείται η συγγραφή σεναρίου ταινίας μικρού μήκους βασισμένης στο διήγημα «Στρίγλα μάννα» του Παπαδιαμάντη. Στόχος είναι η προσαρμογή του διηγήματος στο οπτικοακουστικό μέσο του κινηματογράφου ως δημιουργική διαδικασία με προσπάθεια διατήρησης της πιστότητας στη λογοτεχνική πηγή.

This thesis investigates the stylistic mechanisms involved in the screenplay adaptation of The Murderess by Alexandros Papadiamantis into the homonymous film directed by Kostas Ferris (1974). It first examines the stylistic configuration of the source literary text and the narrative strategies that shape it, and subsequently analyzes the cinematic style of the film, with particular emphasis on mise-en-scène as a key structuring principle.

The first part outlines essential aspects of Papadiamantis’ literary production, focusing on The Murderess, and proceeds to analyze the components of narrative style, including narration, focalization, linguistic register, poetic texture, descriptive modalities, and imagery.

The second part approaches cinema as an audiovisual narrative medium in dialogue with literature and explores film adaptation as a creative and interpretive practice, through a typology of the transformations applied to the literary source. Central to this analysis is mise en-scène, whose constituent elements—lighting, set design, costume, and performance—are examined in terms of their contribution to the film’s stylistic articulation.

The thesis concludes by identifying points of convergence and divergence between literary and cinematic modes of expression with regard to stylistic representation.

The final, creative section consists of the development of a short film screenplay based on Papadiamantis’ short story “Strigla Manna”, conceived as a creative adaptation that seeks to negotiate fidelity to the literary source with the expressive possibilities of the audiovisual medium.