Die vorliegende Masterarbeit untersucht die Wirksamkeit einer textorientierten Wortschatzarbeit im Vergleich zu konvetionellen Wortschatzvermittlungs-methoden im Fach Deutsch als Fremdsprache (DaF) an zwei griechischen Grundschulen. Im Rahmen einer quasi-experimentallen Studie wurde mit insgesamt 14 Lernenden der 6. Klasse gearbeitet. Die Experimentalgruppe bestand aus 7 Lernenden, ebenso umfasste die Kontrollgruppe 7 Lernende. Während die Kontrollgruppe nach traditionellen Unterrichtsmodellen unterrichtet wurde, erhielt die Experimentalgruppe eine Intervention, die auf der Einbettung von Lexik in authentische Texte sowie der Nutzung interaktiver digitaler Medien (LearningApps) basierte.

Die Ergebnisse der Datenerhebung durch Pre-, Post- und Follow-up- Tests sowie durch Schüler*innenfragebögen belegen eine signifikante Überlegenheit des textorientierten Ansatzes. Es zeigte sich, dass die Probanden der Experimentalgruppe nicht nur über eine stabilere Behaltensleistung im Langzeitgedächtnis verfügen, sondern auch eine höhere Kompetenz in der produktiven Sprachverwendung aufwiesen. Besonders deutlich wurde dies bei der korrekten Anwendung morphosyntaktischer Strukturen, insbesondere von Possessivpronomen, sowie bei der Textkohärenz. Die Studie kommt zu dem Schluss, dass die kontextualisierte Wortschatzarbeit in Verbindung mit ICT-Tools und zusätzlichen Materialien die Lernmotivation steigert und eine funktionale kommunikative Kompetenz fördert, die den Anforderungen der "21st Century Skills" und dem griechischen Curriculum entspricht. 

Η παρούσα εργασία εξετάζει την αποτελεσματικότητα της κειμενοκεντρικής επεξεργασίας λεξιλογίου σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους διδασκαλίας λεξιλογίου στο μάθημα των Γερμανικών ως ξένης γλώσσας σε δύο ελληνικά δημοτικά σχολεία. Στο πλαίσιο μιας ημιπειραματικής μελέτης συμμετείχαν συνολικά 14 μαθητές και μαθήτριες της Στ' τάξης του Δημοτικού. Η πειραματική ομάδα αποτελούνταν από 7 μαθητές και μαθήτριες, ενώ αντίστοιχα η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από 7 μαθητές και μαθήτριες. Η ομάδα ελέγχου διδάχθηκε σύμφωνα με τα παραδοσιακά διδακτικά μοντέλα, ενώ η πειραματική ομάδα έλαβε μια παρέμβαση βασισμένη στην ένταξη του λεξιλογίου σε αυθεντικά κείμενα και στη αξιοποίηση διαδραστικών ψηφιακών μέσων ( LearningApps).

Τα αποτελέσματα της συλλογής και ανάλυσης δεδομένων μέσω προ-ελέγχου (pre-test), μετελέγχου (post-test) και ελέγχου διατήρησης (follow-up test), καθώς και μέσω ερωτηματολογίου μαθητών/τριών, αποδεικνύουν τη στατιστικά σημαντική υπεροχή της κειμενοκεντρικής προσέγγισης. Διαπιστώθηκε ότι οι μαθητές και μαθήτριες της πειραματικής ομάδας όχι μόνο παρουσίασαν σταθερότερη διατήρηση της γνώσης στη μακροπρόθεσμη μνήμη, αλλά επέδειξαν και υψηλότερο επίπεδο ικανότητας στη παραγωγική χρήση της γλώσσας. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές στην ορθή χρήση μορφοσυντακτικών δομών και ειδικότερα των κτητικών αντωνυμιών καθώς και στη συνοχή του παραγόμενου κειμένου. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πλαισιωμένη (contetualized) διδασκαλία λεξιλογίου, σε συνδυασμό με εργαλεία ΤΠΕ και συμπληρωματικό διδακτικό υλικό, αυξάνει το κίνητρο μάθησης και προάγει τη λειτουργική επικοινωνιακή ικανότητα, ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις των «Δεξιοτήτων του 21ου αιώνα» και του ελληνικού προγράμματος σπουδών.