Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο μέσα από τη μελέτη της περίπτωσης της Κορινθίας κατά την περίοδο 1943–1949, προσεγγίζοντάς τον όχι μόνο ως στρατιωτική σύγκρουση για τον έλεγχο της εξουσίας, αλλά και ως βαθύ κοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο. Αρχικά αναλύεται ο ορισμός και η περιοδολόγηση του εμφυλίου, επισημαίνοντας ότι οι εμφύλιες συγκρούσεις είχαν ήδη εκδηλωθεί από την Κατοχή, πριν από την επίσημη έναρξη του πολέμου το 1946. Στη συνέχεια, η εργασία εστιάζει στην Κορινθία, όπου η δράση του ΕΑΜ–ΕΛΑΣ συνδυάστηκε με αντικατοχικές επιχειρήσεις αλλά και με πρακτικές πολιτικής επιβολής, εκκαθαρίσεων και εκτεταμένης βίας εις βάρος αμάχων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο κομματικών στελεχών και μηχανισμών, καθώς και στη λειτουργία τόπων κράτησης και εκτελέσεων, που καταδεικνύουν τον συστηματικό χαρακτήρα της εμφυλιακής βίας. Παράλληλα, αναδεικνύεται η σημασία της μνήμης και των προφορικών μαρτυριών, οι οποίες αποτυπώνουν διαφορετικές και συχνά αντιθετικές αφηγήσεις των ίδιων γεγονότων. Τέλος, εξετάζονται οι εξελίξεις μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας και κατά την κύρια φάση του Εμφυλίου, αναδεικνύοντας τις κοινωνικές συνέπειες, τις διώξεις και τη διαμόρφωση μιας διχασμένης μεταπολεμικής μνήμης στην Κορινθία.

This study examines the Greek Civil War through the case of Corinthia during the period 1943–1949, approaching it not only as a military conflict over the control of political power but also as a profound social and cultural phenomenon. It begins by discussing the definition and periodization of the civil war, emphasizing that civil conflict had already emerged during the Occupation, prior to the official outbreak of war in 1946. The analysis then focuses on Corinthia, where the actions of EAM–ELAS combined anti-occupation operations with practices of political domination, purges, and extensive violence against civilians. Particular emphasis is placed on the role of party cadres and organizational mechanisms, as well as on detention and execution sites, which reveal the systematic nature of civil-war violence. At the same time, the study highlights the importance of memory and oral testimonies, which record different and often conflicting narratives of the same events. Finally, it examines developments following the Varkiza Agreement and during the main phase of the Civil War, shedding light on the social consequences, persecutions, and the formation of a divided post-war memory in Corinthia.