Η βία κατά των γυναικών αποτελεί σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα με εκτεταμένες επιπτώσεις στην υγεία και ασφάλεια των θυμάτων. Στην Ελλάδα, παρά την αυξανόμενη ευαισθητοποίηση, η διαχείριση του ζητήματος της έμφυλης βίας, εξακολουθεί να συναντά σημαντικές προκλήσεις που δυσχεραίνουν την αποτελεσματική αντιμετώπισή του.

Η παρούσα εργασία στοχεύει στη διερεύνηση του πλαισίου και των προκλήσεων της διατομεακής διαχείρισης περιστατικών βίας κατά των γυναικών στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, όπου υπάρχει έλλειψη εμπειρικών δεδομένων σχετικά με την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων υπηρεσιών και τη διατομεακή συνεργασία. Ειδικότερα, η εργασία επιδιώκει την αποτύπωση των υφιστάμενων υπηρεσιών, την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των φορέων και τον εντοπισμό των κύριων εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι επιζώσες και οι επαγγελματίες, κατά τη διϋπηρεσιακή διαχείριση περιστατικών.

Για τη διερεύνηση του πεδίου, υιοθετήθηκε ποιοτική μεθοδολογία και διενεργήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν έξι επαγγελματίες από διαφορετικούς φορείς (ξενώνες φιλοξενίας, αστυνομία, νοσοκομεία, συμβουλευτικά κέντρα) επιλεγμένες/-οι με σκόπιμη δειγματοληψία. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης.

Τα ευρήματα αποκαλύπτουν πολυεπίπεδο δίκτυο φορέων που αναπτύσσουν δραστηριότητα στο πεδίο της έμφυλης βίας, αναδεικνύοντας παράλληλα σημαντικές ελλείψεις. Η συνεργασία βασίζεται κυρίως σε άτυπα δίκτυα και διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ απουσιάζουν τυπικά πρωτόκολλα. Τα κύρια εμπόδια που καταγράφονται περιλαμβάνουν έλλειψη συστηματικής ευαισθητοποίησης των επαγγελματιών, ανεπαρκές ανθρώπινο δυναμικό, υπερβολικό φόρτο εργασίας και ανεπαρκή εκπαίδευση. Η ποιότητα συνεργασίας επηρεάζει καθοριστικά την προστασία και υποστήριξη των επιζωσών. Από την έρευνα προκύπτει ότι απαιτείται θεσμοθέτηση πρωτοκόλλων, η καθιέρωση συστηματικής εκπαίδευσης, ενίσχυση πόρων και ανάπτυξη ολοκληρωμένου συστήματος διατομεακής συνεργασίας, προκειμένου να είναι αποτελεσματική η απόκριση στις ανάγκες των γυναικών.

Violence against women is a serious social problem with far-reaching impacts on the health and safety of victims. In Greece, despite increasing awareness, the management of the issue of gender-based violence continues to face significant challenges that hinder its effective response.

This study aims to investigate the context and challenges of cross-sectoral management of incidents of violence against women in the Region of Thessaly, where there is a lack of empirical data on the effectiveness of existing services and cross-sectoral cooperation. It seeks to map existing services, evaluate the effectiveness of agency responses, and identify the main obstacles faced by victims and professionals.

A qualitative methodology with semi-structured interviews was adopted. The sample consisted of six professionals from different agencies (shelters, police, hospitals, counseling centers) selected through purposive sampling. Data analysis followed the thematic analysis method.

The findings reveal a multi-level network of agencies with significant shortcomings. Cooperation is mainly based on informal networks and interpersonal relationships, while formal protocols are lacking. The main obstacles include lack of awareness, insufficient human resources, excessive workload, and inadequate training. The quality of cooperation has a decisive impact on the protection and support of victims. There is a need to establish protocols, provide systematic training, strengthen resources, and develop a comprehensive system of cross-sectoral cooperation in order to respond effectively to women's needs.