Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη Μύκονο ως τόπο πολιτισμικής μνήμης και ταυτόχρονα ως παγκόσμιο τουριστικό brand, εστιάζοντας στον ρόλο της φωτογραφίας στη διαμόρφωση, τη διατήρηση και τον μετασχηματισμό της αυθεντικότητας του τόπου. Μέσα από την ανάλυση φωτογραφιών του παρελθόντος σε αντιπαραβολή με τις σύγχρονες οπτικές αναπαραστάσεις της Μυκόνου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στη διαφήμιση, διερευνάται η μετάβαση από μια βιωμένη, καθημερινή αυθεντικότητα σε μια σκηνοθετημένη και εμπορευματοποιημένη εικόνα του νησιού. Το θεωρητικό πλαίσιο της έρευνας βασίζεται στις έννοιες της πολιτισμικής μνήμης (Halbwachs, 1992, Jan Assmann, 2011), της αυθεντικότητας στον τουρισμό (MacCannell,1976, Cohen, 1988, Wang, 1999) και του «Φανταστικού Μουσείου» του André Malraux, το οποίο αξιοποιείται ως εννοιολογικό εργαλείο για την ανασύνθεση της μνήμης μέσα από οπτικά τεκμήρια. Η μεθοδολογική προσέγγιση είναι ποιοτική και περιλαμβάνει σημειολογική και συγκριτική ανάλυση φωτογραφιών, καθώς και εφαρμογή εργαλείων στρατηγικής ανάλυσης (SWOT, 4P) για τη σύγχρονη τουριστική ταυτότητα της Μυκόνου. Η εργασία αναδεικνύει τη φωτογραφία ως ενεργό φορέα πολιτισμικής μνήμης και ως μέσο επαναδιεκδίκησης της τοπικής ταυτότητας απέναντι στις κυρίαρχες τουριστικές αναπαραστάσεις. Παράλληλα, προτείνει μια νέα, ολιστική προσέγγιση για τη Μύκονο, ευθυγραμμισμένη με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και της Ατζέντας 2030, όπου η μνήμη, οι αφηγήσεις των κατοίκων και η άυλη πολιτιστική κληρονομιά εντάσσονται ουσιαστικά στη διαχείριση και την προβολή του προορισμού.

This Master’s thesis explores Mykonos as a place of cultural memory and, at the same time, as a global tourism brand, focusing on the role of photography in shaping, preserving, and transforming the authenticity of place. Through the analysis of historical photographs, private archival material, and oral narratives of local residents, in comparison with contemporary visual representations of Mykonos on social media and in tourism advertising, the study investigates the transition from lived, everyday authenticity to a staged and commodified tourist image. The theoretical framework draws on concepts of cultural memory (Halbwachs, 1992, Jan Assmann, 2011), authenticity in tourism (MacCannell, 1976, Cohen, 1988, Wang, 1999), and André Malraux’s notion of the “Imaginary Museum,” which is employed as a conceptual tool for the reinterpretation of memory through visual material. The research adopts a qualitative methodology, combining semiotic and comparative analysis of photographs with strategic analytical tools (SWOT analysis and the 4Ps marketing model) in order to examine the contemporary tourism identity of Mykonos.

The findings highlight photography as an active carrier of cultural memory and as a means of reclaiming local identity in contrast to dominant tourist representations. Furthermore, the thesis proposes a holistic and forward-looking approach to the management and promotion of

Mykonos, aligned with the principles of sustainable development and the UN 2030 Agenda. In this approach, memory, local narratives, and intangible cultural heritage are not treated as nostalgic remnants of the past, but as essential components of a culturally sensitive and resilient tourism model for the future.