Στην παρούσα έρευνα εξετάζεται η χρήση και η διατήρηση της ελληνικής γλώσσας
ως γλώσσα κληρονομιάς, μέσα από τρεις διαδοχικές γενιές μεταναστών, στην
ελληνική κοινότητα του Λόντον στο Οντάριο του Καναδά. Τα ερευνητικά ερωτήματα
αφορούν τη διερεύνηση των τρόπων διατήρησης και μετάδοσης της ελληνικής
γλώσσας στην κοινότητα αυτή μέσω της οικογένειας, του σχολείου και της
Κοινότητας, καθώς και τις στρατηγικές διαμόρφωσης της γλωσσικής και πολιτιστικής
ταυτότητας των μελών της πρώτης, της δεύτερης και της τρίτης γενιάς. Επίσης, τα
ερευνητικά ερωτήματα αναδεικνύουν τις προκλήσεις με τις οποίες έρχεται
αντιμέτωπη η ελληνική γλώσσα και τα μέτρα προώθησης και καλλιέργειάς της πέρα
από τα σύνορα της Ελλάδας, στο Λόντον του Καναδά. Τα ερευνητικά αποτελέσματα
δείχνουν πως η οικογένεια εξακολουθεί να αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα
διαγενεακής γλωσσικής μεταβίβασης. Επίσης, αν και η ελληνική γλώσσα φαίνεται
πως δε χρησιμοποιείται συστηματικά από τη δεύτερη γενιά και έπειτα, ο συμβολικός
και ταυτοτικός ρόλος της έχει παραμείνει ανεπηρέαστος.

This study examines the use and preservation of the Greek language as a heritage
language across three successive generations of immigrants in the Greek community
of London, Ontario, Canada. The questions posed in this research concern the
investigation of the ways in which the Greek language is preserved and transmitted in
this community through the family, school, and community, as well as the strategies
for shaping the linguistic and cultural identity of the members of the first, second and
third generations. The research questions also highlight the challenges facing the
Greek language and the measures taken to promote and cultivate it beyond the borders
of Greece in London, Ontario. The research results show that the family continues to
be the primary factor in intergenerational language transmission. Furthermore,
although Greek does not appear to be used systematically by the second generation
and beyond, its symbolic and identity-forming role remains unaffected.