Η διαχείριση και αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα συνιστά ένα ιδιαίτερα σύνθετο διοικητικό πεδίο, το οποίο επηρεάζεται από τη συνύπαρξη διαφορετικών μοντέλων δημόσιας διοίκησης, πολλαπλών επιπέδων διακυβέρνησης και την αυξανόμενη σημασία της ψηφιακής διακυβέρνησης. Τα τελευταία χρόνια, οι μεταρρυθμιστικές τάσεις στη δημόσια διοίκηση, όπως το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ και η Νέα Δημόσια Διακυβέρνηση, επιχειρούν να μετατοπίσουν το βάρος από την παραδοσιακή γραφειοκρατική λογική προς την αποδοτικότητα, τη συνεργασία, τη συμμετοχικότητα και τη δημιουργία δημόσιας αξίας. Παράλληλα, η Πολυεπίπεδη Διακυβέρνηση αναδεικνύεται ως βασικό θεωρητικό πλαίσιο για την κατανόηση της διαχείρισης των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, καθώς οι σχετικές πολιτικές και διαδικασίες διαμορφώνονται και υλοποιούνται μέσα από τη διαρκή αλληλεπίδραση ευρωπαϊκών, εθνικών και ιδρυματικών επιπέδων. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, παρά τα παραγόμενα οφέλη, η πολυεπίπεδη αυτή διάρθρωση επιβάλλει διαφορετικούς κανόνες, υποχρεώσεις και διαδικασίες, οι οποίες αυξάνουν την πολυπλοκότητα και δυσχεραίνουν τον αποτελεσματικό συντονισμό. Στο ίδιο πλαίσιο, η Ψηφιακή Διακυβέρνηση έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των διοικητικών διαδικασιών, εισάγοντας νέα πληροφοριακά συστήματα, ψηφιακές πλατφόρμες και εργαλεία παρακολούθησης έργων. Παρά τις θετικές προσδοκίες για απλοποίηση, διαφάνεια και επιτάχυνση των διαδικασιών, ανακύπτουν ζητήματα που σχετίζονται με τη διαλειτουργικότητα, τον κατακερματισμό των συστημάτων και την αναπαραγωγή της γραφειοκρατίας σε ψηφιακή μορφή.

Η παρούσα εργασία βασίστηκε σε μικτή μεθοδολογική προσέγγιση, συνδυάζοντας ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα από εμπλεκόμενα στελέχη Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι, παρά την αναγνώριση της στρατηγικής σημασίας των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων και του ρόλου της ψηφιακής διακυβέρνησης, η διαχείρισή τους εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από έντονη θεσμική πολυπλοκότητα, ανθεκτικές γραφειοκρατικές πρακτικές και περιορισμένη λειτουργική συνεργασία μεταξύ των επιπέδων διακυβέρνησης. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη για μεγαλύτερη θεσμική σταθερότητα, ενίσχυση του συντονισμού και ουσιαστικό ψηφιακό μετασχηματισμό, ώστε τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα να αξιοποιούν αποτελεσματικότερα τους ευρωπαϊκούς πόρους και να ενισχύουν τη δημιουργία δημόσιας αξίας.

The management and utilization of European funding in Higher Education Institutions constitute a highly complex administrative field, shaped by the coexistence of different public administration models, multiple levels of governance, and the growing significance of digital governance. In recent years, reform-oriented approaches in public administration, such as New Public Management and New Public Governance, have sought to shift the focus away from traditional bureaucratic logic toward efficiency, collaboration, participation, and the creation of public value. At the same time, Multilevel Governance emerges as a key theoretical framework for understanding the management of European programmes, as relevant policies and procedures are designed and implemented through continuous interaction between European, national, and institutional levels. However, despite the benefits it generates, this multilevel structure imposes diverse rules, obligations, and procedural requirements, increasing administrative complexity and hindering effective coordination. Within this context, Digital Governance has introduced significant changes in the organisation and operation of administrative processes through the adoption of information systems, digital platforms, and project monitoring tools. Although digitalisation is associated with expectations of simplification, transparency, and acceleration of procedures, several challenges arise, including limited interoperability, fragmentation of systems, and the reproduction of bureaucratic practices in digital form.

This study adopted a mixed-methods approach, combining quantitative and qualitative data collected from stakeholders involved in the management of European-funded projects in Higher Education Institutions. The findings indicate that, despite the widely recognised strategic importance of European funding and the supportive role of digital governance, project management in Higher Education Institutions continues to be characterised by high institutional complexity, persistent bureaucratic structures, and limited functional cooperation across governance levels. The results highlight the need for greater regulatory stability, strengthened coordination mechanisms, and a more integrated digital transformation, in order to enhance the effective utilization of European resources and promote the creation of public value within Higher Education Institutions.