Το οργανωμένο έγκλημα αποτελεί ένα φαινόμενο που απασχολεί την διεθνή και ευρωπαϊκή κοινότητα για αρκετές δεκαετίες. Οι νομοθετικές παρεμβάσεις σε εθνικό επίπεδο, οι διεθνείς Συμβάσεις και οι Ευρωπαϊκές οδηγίες δεν έχουν καταφέρει να το περιορίσουν σε έκταση και ένταση. Οι εκάστοτε κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες αποτέλεσαν διαχρονικά τις αιτίες εμφάνισης και εξέλιξης του οργανωμένου εγκλήματος. Αρχικά το οργανωμένο έγκλημα εκδηλώθηκε μέσω εγκληματικών ομάδων με ιεραρχική δομή, κανόνες συμπεριφοράς και λειτουργίας, καταμερισμό ρόλων, κοινή τοπική παρουσία και κοινό παράνομο σκοπό, δραστηριοποιούμενο σε παράνομες αγορές όπως το λαθρεμπόριο, η διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και η σωματεμπορία.

Η παγκοσμιοποίηση σε συνδυασμό με την ραγδαία τεχνολογική ανάπτυξη και την διάδοση του διαδικτύου, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις εμφάνισης του ψηφιακού οργανωμένου εγκλήματος ως σύγχρονης μορφής και εξέλιξης του παραδοσιακού οργανωμένου εγκλήματος. Οι ψηφιακά οργανωμένες εγκληματικές ομάδες αξιοποιούν το ψηφιακό περιβάλλον για την εγκληματική τους δράση, μεγιστοποιώντας το οικονομικό τους όφελος και δυσχεραίνοντας τις αρχές να τις εντοπίσουν.  Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ψηφιακού οργανωμένου εγκλήματος αποτελούν η διεθνής δράση του,  οι εξειδικευμένες τεχνολογικές γνώσεις, η ανωνυμία των μελών του και το ευέλικτο δίκτυο δράσης.

Η κοινωνική οργάνωση του ψηφιακού οργανωμένου εγκλήματος σε αντίθεση με το παραδοσιακό οργανωμένο έγκλημα, δεν ακολουθεί ιεραρχική δομή, τα μέλη μεταξύ τους διατηρούν την ανωνυμία τους και η επικοινωνία και συνεργασία τους γίνεται μέσω του διαδικτύου.  Για την κατανόηση του φαινομένου η παρούσα εργασία προσπάθησε να το προσεγγίσει μέσα από κλασικές και σύγχρονες εγκληματολογικές και κοινωνιολογικές θεωρίες, όπως η θεωρία της εγκληματικής οργάνωσης ως επιχείρηση,  η δικτυακή θεωρία του οργανωμένου εγκλήματος, η θεωρία της διαφορικής συναναστροφής, η θεωρία της ρουτίνας δραστηριοτήτων και οι θεωρίες ορθολογικής επιλογής, καθώς και μέσω σύγχρονων κριτικών εγκληματολογικών προσεγγίσεων.

Στις βασικές μορφές του ψηφιακού οργανωμένου εγκλήματος περιλαμβάνονται η απάτη μέσω υπολογιστή, οι επιθέσεις σε δίκτυα με την χρήση κακόβουλου λογισμικού, τα εγκλήματα κατά της πνευματικής ιδιοκτησίας και το οικονομικό έγκλημα μέσω του κυβερνοχώρου. Το ψηφιακό οργανωμένο έγκλημα έχει σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο και για την αντιμετώπισή του απαιτείται η ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας, η θεσμοθέτηση κοινών νομοθετικών ρυθμίσεων, η εφαρμογή πολιτικών και κανόνων ασφαλείας, σε συνδυασμό με την λήψη οργανωτικών και τεχνικών  μέτρων ασφαλείας και εκπαίδευσης των χρηστών.

Organized crime is a phenomenon that has concerned the International and European community for several decades. Legislative interventions at a national level, international conventions and European directives have not succeeded in limiting its scope and intensity. Social, economic and political conditions over time have constituted the causes for the emergence and evolution of organized crime. Initially, organized crime manifested itself through criminal groups with hierarchical structure, rules of conduct and operation, a division of roles, common local presence and shared illegal purpose, operating in illegal markets such as smuggling, drug and human trafficking.

Globalization combined with the rapid technological development and the spread of the internet, created the conditions for the emergence of digital organized crime as a modern form and evolution of traditional organized crime. Digitally organized criminal groups exploit the digital environment for their criminal activities, maximizing their financial profit and making it more difficult for the authorities to detect them. Key characteristics of digital organized crime include its international reach, specialized technological expertise, the anonymity of its members and its flexible operational network.

The social organization of digital organized crime in contrast to traditional organized crime, does not follow a hierarchical structure. Its members maintain anonymity among themselves, and their communication and cooperation take place via the internet. To understand the phenomenon, this study sought to approach it through the classical and modern criminological and sociological theories, such as the theory of criminal organization as an enterprise, the network theory of differential association, routine activity theory and rational choice theories, as well as through contemporary critical criminological approaches.

The main forms of digital organized crime include computer fraud, network attacks using malicious software, crimes against intellectual property and financial crime through cyberspace. Digital organized crime has a significant economic and social impact and addressing it requires the strengthening of international cooperation, the establishment of common legislative regulations, the implementation of security policies and rules, combined with the adoption of organizational and technical security measures and the education of the software users.