κουήρ, κουήρ θεωρία, κουήρ αισθητική στις παραστατικές τέχνες, κουήρ παραστάσεις, κουήρ παραστατικές τέχνες, queer, queer theory, queer aesthetics in the performing arts, queer performances, queer performing arts, visibility, inclusionορατότητα, συμπερίληψη,
ΠΑΤ
1
37
49
φωτογραφίες
Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει κουήρ παραστάσεις στη σύγχρονη ελληνική σκηνή, διερευνώντας τις αισθητικές και πολιτικές τους διαστάσεις. Αντικείμενό της αποτελεί η μελέτη των τρόπων με τους οποίους το κουήρ θέατρο λειτουργεί ως χώρος καλλιτεχνικής έκφρασης, αντίστασης και κοινωνικού αναστοχασμού, προβάλλοντας το σώμα και τη διαφορετικότητα ως πεδία διεκδίκησης ορατότητας και επαναδιαπραγμάτευσης των ταυτοτήτων.
Κεντρικά ερωτήματα της μελέτης αφορούν την καλλιτεχνική αναπαράσταση του κουήρ σώματος, τη σχέση του με τις κανονιστικές δομές, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι κουήρ σκηνικές πρακτικές συμβάλλουν στη συγκρότηση νέων μορφών πολιτισμικής και κοινωνικής συμπερίληψης. Η έρευνα επιδιώκει να αποτυπώσει τον ρόλο της κουήρ αισθητικής στις παραστατικές τέχνες ως μηχανισμού κριτικής και ανατροπής της ετεροκανονικότητας, φωτίζοντας παράλληλα τη συμβολή της στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου πολιτικού θεάτρου.
Η μεθοδολογική προσέγγιση της εργασίας είναι διεπιστημονική, συνδυάζοντας θεωρητικά εργαλεία των κουήρ σπουδών με την ανάλυση παραστασιακών πρακτικών. Μέσα από αυτό το πλαίσιο, επιδιώκεται να αναδειχθεί η δυναμική της ελληνικής κουήρ σκηνής και η σημασία της για τον ευρύτερο διάλογο περί ταυτότητας, φύλου και κοινωνικής αλλαγής.
This research attempts to approach queer performances in the contemporary Greek scene, exploring their aesthetic and political dimensions. Its object is to study the ways in which queer theater functions as a space for artistic expression, resistance, and social reflection, promoting the body and diversity as fields for claiming visibility and renegotiating identities.
The central questions of the study concern the artistic representation of the queer body, its relationship with normative structures, and the way in which queer stage practices contribute to the formation of new forms of cultural and social inclusion. The research seeks to capture the role of queer aesthetics in the performing arts as a mechanism for critiquing and subverting heteronormativity, while also highlighting its contribution to the formation of contemporary political theater.
The methodological approach of the work is interdisciplinary, combining theoretical tools of queer studies with the analysis of performing practices. Within this framework, the aim is to highlight the dynamics of the Greek queer scene and its significance for the broader dialogue on identity, gender, and social change.
Full text