Περίληψη
Το στεγαστικό συνιστά ίσως το σημαντικότερο κοινωνικό πρόβλημα στη χώρα μας, στο σύγχρονο συγκείμενο. Το υψηλό κόστος στέγασης, συνδέεται άμεσα με την αύξηση της φτώχειας, ολοένα και περισσότερων πολιτών. Κεντρικό θέμα της εργασίας, είναι η διερεύνηση της ανάπτυξης ενός μοντέλου κοινωνικής κατοικίας, στη βάση των αρχών της ΚΑΛΟ, και αντίστοιχων ευρωπαϊκών παραδειγμάτων. Η εκκίνηση και εξέλιξη του μοντέλου, εδράζεται στην μετατροπή αδρανών – κενών δημοσιών κτιρίων, σε κοινωνική κατοικία. Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζονται το οικιστικό απόθεμα, το αναγκαίο κοινωνικό κεφάλαιο, και το θεσμικό πλαίσιο. Αναφέρονται οι προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ένα στεγαστικό μοντέλο κοινωνικό. Υπό αυτές τις συνθήκες, προτείνεται η εκκίνηση συγκεκριμένου εγχειρήματος, με ακίνητο που ανήκει στο Δήμο Αθηναίων, και συγκεκριμένη ομάδα πολιτών, που επιθυμεί την κοινωνική συγκατοίκηση.
Στη μελέτη περίπτωσης, αναφέρεται το εκτιμώμενο κόστος, η χρηματοδότηση, η οικονομική μελέτη, ο τρόπος διακυβέρνησης, αλλά και ο ρόλος του Δήμου στο εγχείρημα. Σημαντικές πληροφορίες για τον κομβικό ρόλο του πνεύματος αλληλεγγύης και συνεργασίας των πολιτών, αλλά και για πρακτικά ζητήματα, αντλήθηκαν, από συνέντευξη με ιδρυτικό μέλος της ομάδας πολιτών. Το συμπέρασμα που προέκυψε, είναι ότι η πιθανότητα επιτυχίας της πρώτης κοινωνικής κατοικίας στη χώρα μας και η εξέλιξή της, μοιάζει αρκετά μεγάλη. Τούτο διότι, το κόστος ανακαίνισης είναι σαφώς περιορισμένο σε σχέση με αυτό της κατασκευής, η σχετικά μικρή χρηματοδότηση φαίνεται εφικτό να βρεθεί, και οι πολίτες έχουν σε μεγάλο βαθμό ανεπτυγμένο το αίσθημα της συνεργασίας.
Abstract
In recent years, the housing crisis has been perhaps the most significant social problem in our country. The high cost of housing is directly linked to the increase in poverty among an increasing number of citizens. The central theme of this thesis is the expansion of a social housing model based on the principles of KALO and corresponding European examples. The starting point but also the development of the model is based on the conversion of inactive/empty public buildings into social housing. In this context, the housing stock, the necessary social capital, and the institutional framework are presented. The conditions for a project to be classified as purely social housing are described. Under these conditions, a specific social housing project is proposed, with the starting point being a property under the ownership the Municipality of Athens and a specific group of citizens who wish to live together in a social housing context.
The case study refers to the estimated renovation cost, financing, economic study, governance model, and the role of the municipality towards implementation of the project. Important put about the driver of solidarity and cooperation among citizens, as well as practical issues, was obtained from an interview with a founding member of the citizens' group. The conclusion reached is that the likelihood of effective development of the first and success social housing project in Athens appears to be quite high. This is because the cost of renovation of an existing property is relatively lower than that of constructing a new residence, the relatively small amount of funding required that seems possible to obtain, and citizens - beneficiaries that have a highly developed sense of cooperation.
Full text