Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαλεκτική σχέση μεταξύ αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας στο έργο του Βολταίρου, επικεντρώνοντας την ανάλυση σε πέντε εμβληματικά φιλοσοφικά διηγήματα: Micromégas, Zadig ou la Destinée, Memnon ou la Sagesse humaine, Candide ou l'Optimisme και L'Ingénu. Μέσα από την ιστορική τοποθέτηση στον «Αιώνα των Φώτων» και την εξέταση του προβλήματος του κακού, διερευνάται η μετάβαση του συγγραφέα από τον μετριοπαθή οπτιμισμό του Gottfried Wilhelm Leibniz προς έναν εμπειρικό πραγματισμό. Ειδικότερα, το παρόν πόνημα εστιάζει στην ανάλυση της λογοτεχνικής λειτουργίας του φιλοσοφικού διηγήματος ως οχήματος ιδεών, η οποία πλαισιώνεται από τη διερεύνηση της σύγκρουσης μεταξύ της μεταφυσικής θεωρίας του Alexander Pope και του Gottfried Wilhelm Leibniz και της ιστορικής πραγματικότητας του σεισμού της Λισαβόνας και των πολέμων, μέσω της οποίας επιχειρείται η ερμηνεία των συμβολισμών των ηρώων ως εκφραστών των διαδοχικών σταδίων της βολταιρικής φιλοσοφίας. Η μελέτη αναδεικνύει πώς η βολταιρική σάτιρα και η ειρωνεία αποδομούν τις μεταφυσικές βεβαιότητες, προτείνοντας τελικά την «καλλιέργεια του κήπου» ως ηθική απάντηση στο παράλογο. Τέλος, η εργασία επιχειρεί μια σύνδεση με τον 21ο αιώνα, εξετάζοντας την επικαιρότητα του Βολταίρου απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης και των νέων μορφών φανατισμού.
This master’s thesis explores the dialectical relationship between optimism and pessimism in the work of Voltaire, focusing on five landmark philosophical tales: Micromégas, Zadig ou la Destinée, Memnon ou la Sagesse humaine, Candide ou l'Optimisme and L'Ingénu. By situating the works within the context of the Enlightenment and addressing the metaphysical problem of evil, the study traces Voltaire's transition from Leibnizian moderate optimism toward an empirical pragmatism. Specifically, this work focuses on analyzing the literary function of the philosophical tale (conte philosophique) as a vehicle for ideas. This is framed by an investigation into the conflict between the metaphysical theories of Alexander Pope and Leibniz and the historical reality of the Lisbon earthquake and contemporary wars. Through this lens, the study attempts to interpret the symbolism of the protagonists as representatives of the successive stages of Voltairean philosophy. The analysis highlights how Voltairean satire and irony deconstruct metaphysical certainties, ultimately proposing the "cultivation of one's garden" as an ethical response to the absurd. Furthermore, the thesis establishes a connection with the 21st century, evaluating Voltaire's relevance in the face of contemporary challenges, such as artificial intelligence and new forms of fanaticism.
Όψεις αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας στα φιλοσοφικά διηγήματα του Βολταίρου Περιγραφή: ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΚΑΛΑΚΗ.pdf (pdf)
Book Reader Μέγεθος: 1.8 MB
Όψεις αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας στα φιλοσοφικά διηγήματα του Βολταίρου - Identifier: 236451
Internal display of the 236451 entity interconnections (Node labels correspond to identifiers)