Οι τροφιμογενείς λοιμώξεις αποτελούν σημαντική πρόκληση δημόσιας υγείας, ακόμη και σε χώρες με ανεπτυγμένα συστήματα ελέγχου και υγειονομικής επιτήρησης. Μεταξύ των τροφιμογενών λοιμώξεων, η μη-τυφοειδής σαλμονέλλωση ανήκει στα συχνότερα καταγραφόμενα νοσήματα, με καταγραφές συρροών και επιδημιών. Η μη-τυφοειδής σαλμονέλλωση είναι συνήθως ήπια, κατέχει όμως σημαντική νοσηρότητα ενώ σε σπανιότερες περιπτώσεις προκαλεί σοβαρές επιπλοκές. Ο παιδιατρικός πληθυσμός, ιδίως τα παιδιά μικρής ηλικίας, εμφανίζει αυξημένη ευαισθησία λόγω βιολογικών, συμπεριφορικών και διατροφικών παραγόντων. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η ανασκόπηση και περιγραφική ανάλυση διαθέσιμων εθνικών δεδομένων επιτήρησης για τα δηλωθέντα κρούσματα σαλμονέλλωσης στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2005–2024, με έμφαση στο υποσύνολο των παιδιών ηλικίας 0–14 ετών.

Η μελέτη εκπονήθηκε μέσω ανάλυσης δεδομένων επιτήρησης σαλμονελλώσεων που αντλήθηκαν από το Υποχρεωτικό Σύστημα Δήλωσης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, συνδυαστικά με στοιχεία οροτυποποίησης από το Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς για Salmonella και Shigella. Υπολογίστηκαν ετήσιοι και μέσοι δείκτες δήλωσης της νόσου ανά 100.000 πληθυσμού και πραγματοποιήθηκε περιγραφική ανάλυση ως προς τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, την κλινική εικόνα, τους παράγοντες κινδύνου, την εποχικότητα, τη γεωγραφική κατανομή και την κατανομή οροτύπων.

Κατά την περίοδο μελέτης αναφέρθηκαν συνολικά 7.340 κρούσματα σαλμονέλλωσης σε παιδιά ηλικίας 0–14 ετών, εκ των οποίων 7.154 κρούσματα χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση. Παρατηρήθηκε σταδιακή μείωση των ποσοστών δήλωσης από την έναρξη της περιόδου έως το 2021, ακολουθούμενη από ήπια αύξηση έως το 2024. Η μέση ετήσια δηλούμενη επίπτωση της νόσου ήταν 2,0 κρούσματα/ 100.000 πληθυσμού, με την υψηλότερη επίπτωση να καταγράφεται στα παιδιά ηλικίας 0–4 ετών. Η νόσος παρουσίασε έντονη εποχικότητα, με κορύφωση τους θερινούς μήνες, ενώ γεωγραφικές διαφοροποιήσεις καταγράφηκαν μεταξύ των περιφερειών. Οι συχνότεροι ορότυποι ήταν οι Salmonella Enteritidis και Salmonella Typhimurium.

Η ανάλυση έδειξε ότι η σαλμονέλλωση παραμένει πρόβλημα δημόσιας υγείας στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η ενίσχυση της επιτήρησης, η βελτίωση των πρακτικών υγιεινής και ορθού χειρισμού τροφίμων, καθώς και στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης, μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη μείωση της νόσου.

Foodborne diseases remain a major public health challenge, even in countries with well-developed control and surveillance systems. Among foodborne diseases, non-typhoidal salmonellosis is one of the most frequently reported illnesses, often associated with clusters and outbreaks. Although non-typhoidal salmonellosis is usually mild, it exhibits considerable morbidity and, in rare cases, may lead to severe complications. The pediatric population, particularly young children, shows increased susceptibility due to biological, behavioral, and dietary factors. The aim of this study was to summarize and describe the available national surveillance data on reported salmonellosis cases in Greece, during the period 2005–2024, with a focus on the subset of children aged 0–14 years.

The study was conducted through the analysis of surveillance data obtained from the Mandatory Notification System of the National Public Health Organization, combined with serotyping data from the National Reference Laboratory for Salmonella and Shigella. Notification rates per 100,000 population were calculated, and a descriptive analysis was performed with regard to demographic characteristics, clinical presentation, risk factors, seasonality, geographical and serovar distribution.

During the study period, a total of 7,340 salmonellosis cases were reported among children aged 0–14 years, while 7.154 were analysed. A gradual decrease in notification rates was observed up to 2021, followed by a slight increase until 2024. The mean annual notification rate was 23.0 cases/100,000 population, with the highest incidence recorded among children aged 0–4 years. The disease exhibited a seasonal pattern, peaking during the summer months, while geographical variations in notification rates were observed across regions. The most frequently identified serovars were Salmonella Enteritidis and Salmonella Typhimurium.

The analysis demonstrated that salmonellosis remains a public health concern in the pediatric population. Strengthening surveillance systems, improving hygiene practices and proper food handling, and implementing targeted prevention measures may substantially contribute to reducing the burden of the disease.