Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το θέμα της συμβολής της νομολογίας στη διάπλαση των γενικών αρχών της νομιμότητας, της χρηστής διοίκησης και της αναλογικότητας του διοικητικού δικαίου. Αν και το ζήτημα μπορεί μεν να είναι καθαρά νομικό, ωστόσο αναλύεται με τέτοιον τρόπο, ώστε να καταδειχθεί με σαφήνεια σε κάθε ενδιαφερόμενο ο κομβικός ρόλος της νομολογίας και δη του ανώτατου δικαιοδοτικού επιπέδου (αποφάσεις Συμβουλίου της Επικρατείας). Στόχος της εργασίας είναι η εύρεση εκείνων των δικαστικών αποφάσεων οι οποίες έχουν διαμορφώσει, δηλαδή εν προκειμένω εισάγει νέους νομολογιακούς κανόνες, τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου, ως μία από τις πολλαπλές πηγές του Διοικητικού Δικαίου. Παράλληλα, προσδιορίζεται η θέση των αρχών αυτών στο ιεραρχικό σύστημα των πηγών βάσει της σπουδαιότητάς τους, που λειτουργούν ως συμπληρωματικοί κανόνες δικαίου. Προσδιορίζονται επίσης, οι ανάγκες τις οποίες έρχεται να καλύψει η δικαιοδοτική δραστηριότητα του ΣτΕ. Αναφέρονται και αναλύονται οι κυριότερες από αυτές τις αρχές βάσει του όγκου και του πλούτου της νομολογίας. Μεθοδολογικά, η εξεύρεση της νομολογίας πραγματοποιήθηκε ως εξής: για κάθε μία από τις ανωτέρω αρχές που επιλέξαμε να αναλύσουμε, δίδεται μία γενική αναφορά, η οποία θα συνοδεύεται από τις σημαντικότερες, κατά τη γνώμη μας, αποφάσεις του ΣτΕ. Η μεθοδολογία για την εκπόνηση της παρούσας απαίτησε έρευνα, μελέτη και καταγραφή των δικαστικών αποφάσεων αμφότερες από ψηφιακές πηγές. Επιλέχθηκαν αποφάσεις που αφορούν τις τρεις ανωτέρω γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου, καθώς και άλλες δύο μεμονωμένες αποφάσεις οι οποίες θεωρήθηκαν εξαιρετικά σημαντικές· η μεν πρώτη αφορά την μη συμμόρφωση της Διοίκησης με τις αποφάσεις του ΣτΕ ως οιονεί μη εφαρμογή της αρχής της νομιμότητας και η έτερη την εξομοίωση των δικαιωμάτων των αποφοίτων των δραματικών σχολών· από τις οποίες έχουν φιλτραριστεί και αποδίδονται περιληπτικά εκείνα τα κρίσιμα σημεία τα οποία διαπλάθουν ερμηνευτικά τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου. Ελπίζεται ότι το αποτέλεσμα της παρούσας διπλωματικής μαζί με τα συμπεράσματα του επιλόγου να προσθέσουν ένα ακόμη λιθαράκι στην κατανόηση ενός όχι και τόσο ξεκάθαρου ζητήματος του διοικητικού δικαίου, της συμβολής δηλαδή της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας στη διάπλαση των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου.

This Master’s thesis addresses the contribution of judicial case law to the development of the general principles of Administrative Law. Although the subject matter is strictly legal in nature, it is analysed in a manner that clearly demonstrates to any interested reader the pivotal role of judicial decisions, particularly those delivered at the highest level of jurisdiction, namely the rulings of the Council of State. The purpose of the thesis is to identify those judicial decisions which have shaped—namely, have introduced new jurisprudential rules—the General Principles of Administrative Law, regarded as one of the multiple sources of Administrative Law. At the same time, the position of these principles within the hierarchical system of legal sources is determined on the basis of their importance, insofar as they operate as supplementary rules of law. Furthermore, the thesis identifies the needs addressed by the adjudicative activity of the Council of State, while the most significant of these principles are presented and analysed. From a methodological standpoint, the identification of the relevant case law was carried out as follows: for each of the principles selected for analysis, a general overview is provided, accompanied by what are considered to be the most significant decisions of the Council of State. The methodology adopted for the preparation of the present thesis required research, study and systematic recording of judicial decisions exclusively from digital sources.

Judicial decisions relating to three general principles of Administrative Law were selected, together with two additional individual rulings deemed to be of particular significance. From these decisions, the critical points that interpretatively shape the general principles of Administrative Law have been distilled and presented in a concise manner. It is hoped that the findings of the present thesis, together with the conclusions set out in the final chapter, will contribute an additional element to the understanding of a not entirely clear issue in Administrative Law, namely the contribution of the case law of the Council of State to the development of the general principles of Administrative Law.